Куќата на Маноло Ескобар во Бенидорм: 363 квадрати во духот на осумдесеттите, камин од тула, бордо кадифе и портрет на сопругата над огништето

Над каминот висеше портрет на сопругата. Во трпезаријата – портрет на ќерката како дете. Ако сакаш да знаеш што му било најважно на Маноло Ескобар, легендата на шпанската популарна песна, не мора да ги слушаш „Mi carro“ или „Y viva España“. Доволно е да влезеш во неговата куќа во Бенидорм.

Ескобар почина пред 13 години. Неговата љубовна приказна со Анита Маркс е од оние што звучат измислено: се венчале во Келн, во Германија, само три месеци откако се запознале, и тоа без да зборуваат заеднички јазик. Останале заедно 54 години. Две децении по свадбата се родила нивната единствена ќерка, Ванеса. Семејството го изградило својот живот околу куќата во Бенидорм, која ја прекрстиле во „Поромпомперо“, по еден од неговите хитови.

Куќата што го носи името на песната

Имотот зафаќа 1.000 квадратни метри заедно со градините, а самата куќа има 363 квадрати на два ката: пет спални соби, пет бањи, неколку тераси, градини и базен. Се наоѓа во Сиера Елада, елитна станбена зона во Бенидорм, на околу 20 минути пеш од плажата Леванте. Денес куќата ја чува Ванеса, која вели дека семејството ја ужива. „Можно е во иднина да се преселиме таму“, изјави таа.

Дневната соба: тула, кожа и земјени плочки

Ентериерот е чиста приказна од седумдесеттите и осумдесеттите. Срцето на дневната соба е каминот од огноотпорна тула, со мермерна рамка и семејни фотографии на полицата. Над него е маслениот портрет на Анита Маркс во пастелни тонови, а ѕидовите ги исполнуваат големи слики. Околу огништето се големи беж каучи и фотелји, масичките се од цреша, а подот е од традиционални теракота плочки.

Ако си израснал во стан од осумдесеттите, оваа соба веројатно ќе ти изгледа чудно позната. Само во поголема размера и со Средоземното Море пред прозорецот.

Трпезарија што не се срамеше од барокот

Масата и столиците се дел од еден комплет, со плоча изрезбарена со барокни мотиви, а столиците имаат свечен облик и наслони од плетена трска. Ѕидовите се покриени со беж тапет со дамаск шара, која ги истакнува уметничките дела, меѓу нив и портретот на малата Ванеса. Рамките на вратите и прозорците се од орев.

Спалната соба: бордо кадифе и вградени ормари

Главната спална е изградена околу заоблена табла на креветот од бордо кадифе. Креветот има набрано платно што виси до подот – детал што, според трендовите, се враќа во мода во 2026 година – а постелнината е со цветен вез и сатенски перничиња во бојата на таблата. Ормарот е вграден од под до таван, со огледални врати и дрвени рабови. Пар ноќни шкафчиња со усогласени ламби ја заокружуваат симетријата, типична за спалните од осумдесеттите. На подот, два класични килими врз теракота.

Градината: базен, трем и медитерански пејзаж

Надвор, градината е направена за живеење, а не за гледање: ја поврзува куќата со медитеранскиот пејзаж и му дава приватност на семејството. Во средината на тревникот е базенот, опкружен со екструдирана керамика во боја на теракота што не лизга. Тремот е опремен со мебел од трска за јадење на отворено, отпорен на жега и трајен.

Денешните дизајнери продаваат „минимализам“ и бели ѕидови без ниту една фотографија. Куќата на Ескобар е спротивното: секоја соба има портрет, секој мебел има години, и ништо не е ставено за Инстаграм. Можеби затоа и денес изгледа како дом, а не како каталог. Колку од денешните ентериери ќе ги чуваме толку долго?