ChatGPT доби паричник: ВИ-агентите на OpenAI сега пазаруваат и плаќаат за тебе, а Amazon ги брка од својот сајт

OpenAI го пушти ChatGPT Wallet, паричник во кој корисникот еднаш ги внесува своите картички, а потоа агентите на компанијата, кои OpenAI ги вика „dots“, му помагаат да избере производ и да ја заврши купувачката. Засега само за претплатниците на ChatGPT Pro во САД постари од 18 години, и само со американска картичка Visa, Mastercard или American Express. Пошироко пуштање и повеќе продавници се ветени подоцна.

Системот е смислен да звучи безбедно. Паричникот ја наплаќа картичката преку токен за плаќање, па ниту агентот ниту продавачот не ги гледаат податоците од картичката. Пред секоја купувачка корисникот ги прегледува производите, вкупната сума и картичката, а потоа ја одобрува со Face ID или со отпечаток од прст. Продавачот добива само она што му треба за испорака, како адреса и контакт. Бонусите од картичката и правото да оспориш трансакција остануваат, а OpenAI најавува и лимити на трошење и правила по категорија или период. Пораката на компанијата е дека корисниците се „целосно во контрола на купувањата“.

Зошто ова е поважно отколку што звучи? Кој стои меѓу купувачот и касата, ја држи најважната позиција во онлајн трговијата – а таа досега беше во рацете на пребарувачите и големите продавници. Amazon тоа добро го знае: веќе им забрани на ВИ-агентите да пазаруваат на неговиот сајт и ги насочува корисниците кон својот агент, Alexa. Meta вели дека нејзиниот Muse има над 10 милиони корисници и дека пазарувањето со помош на вештачка интелигенција е меѓу најчестите активности. OpenAI, пак, објави и упатство за продавачите како да ги прифатат агентите.

Бројките од терен се поскромни од најавите. DoorDash и Uber пријавуваат мал број нарачки направени од ВИ-агенти. Дали луѓето навистина сакаат машина да им пазарува, или компаниите само сакаат да им ја продадат таа идеја?

Во Македонија ова засега е приказна од далеку, бидејќи паричникот бара американска картичка и американска претплата. Ако и кога стигне во Европа, ќе дојде со истото прашање: дали би ѝ дал на машина да одлучува што ќе купиш, дури и кога последниот клик е твој?