Funksioni quhet Private Relay dhe duhet ta fshehë adresën tuaj IP ndërsa shfletoni internetin me Safari. Nuk është falas - është i disponueshëm vetëm për përdoruesit që paguajnë abonimin në iCloud+. Pra, kjo është diçka për të cilën njerëzit japin para me vetëdije, që të fitojnë privatësi.

Dy studiues, Talal Haxh Bakri dhe Tomi Misk, publikuan se funksioni mund të anashkalohet dhe adresa e vërtetë IP të zbulohet. Problemi, thonë ata, qëndron te tri funksione në WebKit - motorin shfletues të Apple-it, të cilin në iOS e përdorin të gjithë shfletuesit, jo vetëm Safari.

Që të mos mbetej vetëm pretendim, ngritën edhe një faqe interneti ku secili mund të kontrollojë vetë nëse adresa e tij rrjedh. Testimi tregoi se faqja arrin ta zbulojë adresën e vërtetë edhe kur Private Relay është i ndezur.

Këtu vjen pjesa që vlen më shumë se vetë e meta. Studiuesit vendosën të mos ia raportojnë fare gabimin Apple-it. Arsyen e thanë hapur.

„Përvoja jonë e deritanishme me Apple-in na tregon se raportimi i këtij problemi do të thoshte muaj zvarritjeje, komunikim jokonsistent, ndërsa në disa raste edhe mohim të plotë se problemi ka fare ndikim”, shkroi Misk.

Kjo është akuzë ndaj procesit, jo ndaj kodit. Çdo kompani e madhe teknologjike ka program për raportimin e të metave të sigurisë dhe secila e paraqet në marketingun e vet si dëshmi se bashkëpunon me komunitetin studiues. Kur një studiues vlerëson se është më shpejt të publikosh haptas sesa të presësh përgjigje, kjo thotë diçka për sa funksionon vërtet ai program. Apple nuk iu përgjigj kërkesës për koment.

Ia vlen të sqarohet çfarë Private Relay gjithsesi nuk ka qenë. Nuk është VPN - nuk e mbron adresën në nivel sistemi, por punon vetëm ndërsa përdorni Safari. Kushdo që mendonte se me këtë është i padukshëm në internet, mendonte gabim edhe para këtij gjetjeje.

Ka edhe një hollësi që meriton vëmendje: Misk dhe kolegët e tij zhvillojnë një shfletues të vetin të quajtur Psylo, për të cilin thonë se tashmë ka mbrojtje nga rrjedhja e adresës. Gjetja është reale dhe e verifikueshme, por njeriu që e njofton shet një alternativë. Kjo nuk e zhvlerëson, thjesht do të thotë se duhet lexuar me sy të hapur.

Për përdoruesin e zakonshëm përfundimi është më i thjeshtë nga sa duket. Privatësia që e blini si zë në një abonim mujor mbetet premtim i kompanisë që e faturon - dhe zgjat sa kohë ajo kompani mendon se duhet të zgjasë. Kur dikush nga jashtë tregon se premtimi rrjedh, përgjigjja vjen ngadalë, nëse vjen fare.