Psikiatri Fernando Mora nuk shet as aplikacion, as kurs, as transformim shtatëditor. Ai renditi gjashtë gjëra që i bën çdo ditë dhe asnjëra prej tyre nuk zgjat më shumë se disa minuta. Rutina është e vogël dhe pikërisht prandaj është e përdorshme: dy në mëngjes, dy rreth mesditës, dy në mbrëmje.

Në mëngjes: frymëmarrja dhe qafa

Gjëja e parë që bën sapo hap sytë janë tre deri në katër minuta frymëmarrje e thellë - rreth dhjetë deri njëmbëdhjetë marrje e lëshime fryme, pa aplikacion dhe pa numërues. Shpjegimi është fiziologjik, jo mistik: frymëmarrja e thellë e aktivizon sistemin parasimpatik, atë që e qetëson trupin. Në sekondat e fundit i thotë vetes një fjali - ta mbajë atë ndjesi dhe ta thërrasë gjatë ditës kur t'i duhet.

E dyta është edhe më e thjeshtë: rrotullon kokën, lëviz qafën majtas-djathtas, lart-poshtë. „Nuk mund ta imagjinoni çfarë efekti ka kjo mbi relaksimin muskulor dhe mbi shëndetin e trurit“, thotë Mora. Qafa është vendi ku stresi ruhet i pari dhe prej nga zërat e tij dalin të fundit - përmes dhimbjeve të kokës dhe përmes gjumit që nuk çlodh.

Rreth mesditës: skanimi dhe ishujt

Zakoni i tretë është skanimi i trupit - ulet, mbyll sytë dhe kalon me mendje nëpër secilën zonë, duke lëshuar pjesët ku vëren më shumë tension. Kuptimi nuk është te relaksimi në vetvete, por te vërejtja: kështu supi i tensionuar kapet sa është ende sup, e jo pasi të jetë bërë rraskapitje.

Të katërtin e quan „ishuj kohe“. Një pauzë në të cilën, siç thotë, „bota ndalon dhe ai është pushimi im“. Mund të jetë gjysmë ore, mund të jetë pesë minuta, mund të jetë tre orë. Kohëzgjatja nuk është poenta - poenta është që në ato minuta nuk bëhet asgjë tjetër njëkohësisht. Kafe pa telefon. Një shëtitje e shkurtër. Një vështrim nga dritarja. Asnjëra prej tyre nuk kërkon para.

Në mbrëmje: mirënjohja dhe errësira

Zakoni i pestë është ditari: tre minuta, tre arsye për mirënjohje. „Na stërvit t'i shohim gjërat e mira. Në vend që të biesh në shtrat me shqetësime, bie me gjëra të mira dhe kjo është e mrekullueshme.“ Vini re çfarë thotë në të vërtetë - jo se problemet zhduken, por se truri mësohet ku të shikojë.

I gjashti është ai që të gjithë e dinë dhe askush nuk e zbaton: telefoni del nga dhoma së paku dyzet deri gjashtëdhjetë minuta para gjumit, dhoma errësohet, ngrohtësia ruhet. Drita blu nga ekranet e pengon sekretimin e melatoninës - kjo nuk është mendim, kjo është mekanikë.

Ajo që e bën këtë listë të ndryshme nga të njëqindtat e ngjashme që qarkullojnë në rrjete është se asnjë hap nuk kërkon investim paraprak. As pajisje, as anëtarësi, as fundjavë të lirë. Gjashtë gjëra, asnjë më e gjatë se tre minuta. Pyetja që mbetet nuk është nëse funksionojnë - pyetja është pse për diçka që kushton zero prapë presim dikë të na thotë se guxojmë.