Një deponi e egër buzë Vardarit, afër fshatit Rashçe në Saraj, së shpejti duhet të shndërrohet në një park modern. Hapësira që deri vonë ishte e lënë pas dore dhe e kthyer në vendgrumbullim ilegal tani po pastrohet - fillimi, shpresojmë, i një transformimi që Shkupi e pret prej kohësh në disa vendndodhje.

Deponitë e egra janë një nga ato shenja të lënies pas dore që shfaqen kudo ku institucionet nuk shohin: buzë lumenjve, në daljet e qyteteve, në vende që „nuk janë të askujt". Kur një vend i tillë më në fund pastrohet, kjo është lajm i mirë - por edhe një kujtesë se aty fare nuk duhej të kishte arritur puna.

Ideja për një park në vendin e një deponie është simbolike: nga fytyra më e shëmtuar e lënies pas dore, drejt një sipërfaqeje të gjelbër për njerëzit. Pyetja është nëse projekti do të çohet deri në fund apo, si shumë njoftime „të gjelbra", do të mbetet në fazën e pastrimit, pas së cilës vendi sërish ngadalë do të kthehet në deponi.

Pastrimi është pjesa e lehtë. Më e vështira - dhe ajo sipas së cilës do të gjykohet projekti - është mirëmbajtja: nëse pas disa muajsh atje do të ketë stola, pemë e shëtitës, apo vetëm një zbrazëti të re që pret turin tjetër të mbeturinave. Saraji meriton një park, jo edhe një premtim.