Dy kallëzime, dy shtëpi të ndryshme, i njëjti model. Në fshatin Tearcë të Tetovës, një grua 80-vjeçare kallëzoi se në oborrin e saj, pas një sherri, e sulmoi një i afërm i saj. Në Veles policia ndaloi një burrë 82-vjeçar sepse e sulmoi fizikisht bashkëshorten e tij, 78-vjeçare. As njëra as tjetra nuk është befasi për këdo që ndjek buletinet policore - por pikërisht prandaj ia vlen të shihet çfarë shkruhet në to.

Te rasti i Velesit, policia përmend një fjali që thotë më shumë se gjithë teksti tjetër: ngjarje të tilla kanë ndodhur gjatë një periudhe të gjatë kohore. Pra nuk bëhet fjalë për një incident. Bëhet fjalë për një gjendje që zgjati, kurse institucionet e dokumentuan vetëm ditën kur dikush më në fund e kallëzoi.

Të dyja gratë janë mbi 78 vjeç. Të dyja u sulmuan në hapësirën që sipas përkufizimit duhet të jetë më e sigurta - në shtëpi. Dhe në të dyja rastet sistemi hyn në veprim pasi dhuna tashmë ka ndodhur, kurrë përpara saj.

Pas rastit të Velesit u njoftuan prokurori publik dhe Qendra për punë sociale, kurse pas dokumentimit do të pasojë kallëzimi. Në Tearcë, policia njoftoi se po merren masa për zbardhjen e rastit. Kjo është formulimi i saktë - zbardhje. Jo mbrojtje, jo parandalim. Zbardhje e diçkaje që tashmë ka ndodhur.

Pyetja që mbetet nuk është nëse policia do ta paraqesë kallëzimin. Do ta paraqesë. Pyetja është sa herë gjatë asaj „periudhe të gjatë kohore” dikush nga lagjja dëgjoi diçka dhe vendosi se nuk është puna e tij. Dhuna në familje në Maqedoni rrallë fillon me një ndalim - ai është fundi i historisë, jo fillimi.