Nuk është koment anonim në internet. Nuk është mysafir në studio që po nxehet. Është zëvendëskryetari i parë i Komitetit për Mbrojtje në Dumën Shtetërore të Rusisë, ndërsa deklarata thotë se Ukraina duhet detyruar në kapitullim me likuidimin fizik të njerëzve nga vetë maja e pushtetit në Kiev.

Aleksej Zhuravljov e emëroi edhe objektivin: Kirillo Budanov, shefi i kabinetit të presidentit ukrainas. Për të, siç tha, „nuk është dëm as Cirkoni“ - raketa hipersonike ruse që konsiderohet një nga copat më të shtrenjta në arsenalin rus.

„Duhet ta detyrojmë Ukrainën në kapitullim me shkatërrimin e njerëzve të parë“, deklaroi Zhuravljov, duke shtuar se Budanovi ka vrarë oficerë të lartë rusë dhe duke pyetur pse ata „vampirë“ janë ende gjallë dhe pse nuk rrinë nëpër bodrume si minj, por mblidhen, mbajnë parada dhe takime.

Kur ftesa për vrasje lexohet nga foltorja

Me këtë Zhuravljov kërkoi hapur që ushtria ruse të godasë udhëheqjen më të lartë politike dhe ushtarake të Ukrainës, duke konsideruar se goditje të tilla duhet të jenë pjesë e presionit me të cilin Kievi do të detyrohej ta pranonte kapitullimin.

Kjo nuk është hera e parë që ai flet në këtë regjistër dhe pikërisht kjo është poenta. Kur deklarata të tilla vijnë një herë, kjo është eksces. Kur vijnë në mënyrë të përsëritur, nga një njeri me funksion në komitetin e mbrojtjes, dhe askush në sistem nuk reagon - kjo nuk është më eksces, por ton.

Ekziston dallim mes luftës dhe thirrjes për atentat, dhe ai dallim është pikërisht ajo që e drejta ndërkombëtare me dekada përpiqet ta mbajë në këmbë. Goditja e një objektivi ushtarak është një gjë. Kërkesa publike për likuidimin e njerëzve të emëruar nga maja e një shteti është diçka tjetër - dhe quhet ndryshe.

Pjesa më shqetësuese nuk është deklarata. Pjesa më shqetësuese është heshtja që vjen pas saj. Askush nuk e demantoi, askush nuk u distancua, askush nuk tha se kjo nuk është pozita e institucionit ku ai njeri rri. Ndërsa në politikë, e pademantuara bëhet e lejuar.

Ballkani ka arkiv të gjatë foltoresh nga të cilat është kërkuar diçka e ngjashme, dhe ka arkiv edhe më të gjatë njerëzish që më vonë pretendonin se ato ishin vetëm fjalë. Fjalët zakonisht janë vetëm fjalë - derisa një ditë pushojnë së qeni.