Në gjykatën për korrupsion me fondet IPARD ndodhi diçka që në Maqedoni gati kurrë nuk ndodh. E akuzuara pranoi fajin. Pa marrëveshje. Pa negociata të thella. Vetëm - pranoi.

Jasmina Kostadinova, e akuzuar për manipulim të rang-listës për fondet evropiane, pranoi se kishte marrë ryshfet prej 2.000 eurosh. Rasti rrjedh nga keqpërdorimi i mjeteve nga programi IPARD - program për bujqësi dhe zhvillim rural, i financuar nga Bashkimi Evropian. Paratë që duhet t'i ndihmojnë ekonomitë fshatare të përmirësohen përfundojnë në duart e gabuara - me ndihmë të heshtur nga brenda.

Kostadinova, siç lexohet në aktakuzë, ishte një punonjëse e re në Ministrinë e Bujqësisë. Nuk është funksionare e lartë. Nuk është drejtoreshë. Vetëm - personi zyrtar me qasje në rang-listat. Në sistemin IPARD kjo do të thotë pushtet. Kush është në 50 e parët, ai merr para. Kush është në vendin 51, pret vitin tjetër. Dhe për këtë diferencë, në Maqedoni ekziston një treg i lirë i ndikimit.

Pranimi i fajit është i rëndësishëm për disa arsye. Së pari, dëshmon se korrupsioni në nivelin e ulët është real dhe fakt i pranishëm në proceset IPARD. Nuk bëhet fjalë për teori. Bëhet fjalë për rang-lista konkrete dhe FB konkrete. Së dyti, hap rrugë për një proces hetimor më të zhvilluar që mund të zbulojë më shumë emra.

Kostadinova gjithashtu kërkoi prapa 6.000 euro nga mjetet e konfiskuara - duke pretenduar se ishin "personale". Kjo është një prerje në një materie juridike interesante. Pranimi i 2.000 eurove ryshfet nuk do të thotë pranim i të gjitha akuzave. Do të thotë pranim selektiv - dhe mbrojtje për pjesën më të madhe të aktakuzës.

Për sistemin maqedonas IPARD, ky rast është edhe test edhe shans. Testi është - a do të shkojë sistemi gjyqësor deri tek të gjithë të përfshirët, apo do të ndalet te pranimi i parë? Shansi është - të tregohet se paratë e BE-së nuk janë "të askujt" por kanë pronar, dhe keqpërdorimi ka çmim. Ballkani këtë e pret me skepsë. Kemi shumë përvojë me "fillime" të hetimeve që përfundojnë në gjysmë të rrugës.