Edhe një vizitë e një zyrtari të lartë evropian, edhe një herë e njëjta histori në një petk paksa të ndryshëm. Presidenti i Këshillit Evropian, Antonio Kosta, mbërriti në Shkup për takim me kryeministrin Hristijan Mickoski - dhe gati askush nuk pret një kthesë dramatike. Kosta qëndron në pozicionin e njohur: Maqedonia t'i përmbushë detyrimet nga korniza negociuese e vitit 2022, çka nënkupton edhe futjen e bullgarëve në Kushtetutë.

Që Kosta nuk do të heqë dorë nga ai pozicion është gati e sigurt - kjo do të thoshte vënie në pikëpyetje e vendimeve tashmë të miratuara të Këshillit Evropian. Por realiteti politik nuk është i njëjtë si para disa vitesh. Ndërkohë Maqedonia vazhdoi me reforma, mori vlerësime pozitive në pjesë të agjendës evropiane dhe akses në fonde të reja, ndërsa vetë BE-ja u përball me sfida gjeopolitike që e kthyen politikën e zgjerimit në rend dite.

Lufta në Ukrainë, ndikimi i shtuar rus në pjesë të Ballkanit, prania ekonomike kineze - e gjithë kjo e ktheu Ballkanin Perëndimor lart në agjendën e Brukselit. Dhe pikërisht aty pyetja për kredibilitetin e BE-së bëhet kyçe. Gjithnjë e më shpesh në qarqet evropiane dëgjohet se Unioni duhet të tregojë se i përmbush premtimet e veta ndaj kandidatëve.

Qeveria në periudhën e fundit ka insistuar që debati të mos reduktohet vetëm te pyetja a do të ketë ndryshime kushtetuese, por të hapet edhe pyetja për garancitë. Thelbi, nga këndvështrimi i saj, nuk është thjesht të përmbushet një detyrim - por të merret siguria se pas tij nuk do të vijnë kërkesa të reja e bllokada të reja. Dhe ajo pyetje ka peshë që çdo maqedonas e kupton.

Sepse pas Marrëveshjes së Prespës, ndryshimit të emrit dhe një vargu lëshimesh, te një pjesë e madhe e publikut ekziston një dyshim i bazuar: a e afron vërtet çdo koncesion i radhës anëtarësimin, apo vetëm hap hapësirë për kushtin e ardhshëm? Historia e dekadës së fundit jep një përgjigje të pakëndshme - çdo lëshim u dërgua si „i fundit", dhe pas çdonjërit erdhi një tjetër.

Realisht, BE-ja nuk ka mekanizëm ligjor të garantojë paraprakisht si do të sillet një vend anëtar në të ardhmen. As Kosta nuk mund të ofrojë vetë një garanci të tillë. Por mund të dërgojë politikisht mesazhin se nuk ka hapësirë për kushtëzime të reja jashtë kornizës. A do ta dërgojë atë mesazh, apo do të mbetet te standardja „përmbushni detyrimet" - kjo është e vetmja gjë që ia vlen të ndiqet nga kjo vizitë. Gjithçka tjetër e dimë tashmë përmendsh.