Liverpuli humbi njeriun që i shpenzonte paratë, ndërsa zëvendësim nuk ka

Riçard Hjuz u tërhoq formalisht nga posti i drejtorit sportiv të Liverpulit pas dy vitesh, ndërsa kërkimin e pasardhësit e udhëheq presidenti i Fenvej Sports Grup, Majk Gordon. Shifrat pas atyre dy viteve janë ato që e tregojnë historinë: 670 milionë funte të shpenzuara për transferime, mes tyre rekordi britanik prej 125 milionë funtesh për Aleksandar Isakun dhe deri në 123 milionë funte për Bredli Barkolën nga Pari Sen Zhermeni. Ai ishte edhe njeriu që solli Arne Slotin në vend të Klopit - trajner që e fitoi Premier Ligën në sezonin e parë, e pastaj u shkarkua këtë verë pas vendit të pestë. Hjuzi tani pritet të shkojë te Al Hilali, ku rri Simone Incagi. Pra: klubi së pari e shkarkoi trajnerin që e solli, dhe tani po e humb edhe atë që e solli trajnerin. Kush saktësisht e cakton kursin e Enfildit?

Alvaresi pret janarin, ndërsa Barcelona pret Alvaresin

Historia që nuk do të vdesë: Hulian Alvares ende dëshiron te Barcelona, ndërsa njerëzit e tij besojnë se Atletiko Madridi vetë do ta ofrojë lojtarin në afatin kalimtar dimëror. Argjentinasi ka kontratë deri në vitin 2030, por e thëna publikisht „dua te Barça“ tashmë i ka kushtuar diçka konkrete - tifozët e Atletikos e fishkëllyen në barazimin 2:2 kundër Viljarealit. Kundër Sevljes (fitore 3:1) nuk ishte fare. Barcelona këtë verë u përpoq fort ta sillte pasi mbeti pa Feran Toresin dhe Levandovskin, por Atletiko refuzoi edhe të ulet në tryezë me një rival vendas, prandaj katalanasit morën Gabriel Zhezusin nga Arsenali si zgjidhje të përkohshme. Me 49 gola dhe 17 asistime në 107 ndeshje për Atletikon, Alvaresi është mall i mirë - por ajo që shitet këtu është një lojtar që nuk dëshiron më të jetë aty ku është, dhe të gjithë e dinë këtë. Rrallë kjo përfundon mirë për klubin që refuzon të negociojë.

Amorimin e pret Juventusi, ndërsa Milani nuk di t'i shfrytëzojë shanset

Milani shkon në Torino me maksimum pikësh pas dy javësh nën Ruben Amorim - katër gola të shënuar, një i pësuar. Shifrat e stilit janë edhe më interesante: të dytët në ligë për shanse të mëdha të krijuara (10), të dytët për pasime të gjata të sakta pas kampionit Inter, të parët për sprinte për ndeshje. Ky është ekip që vrapon dhe rrezikon. Problemi është se po ai ekip ka edhe më së shumti shanse të mëdha të humbura në ligë - tetë. Juventusi nga ana e vet ka tre gola të shënuar dhe zero të pësuar, që do të thotë se Milani do të duhet të jetë shumë më i ftohtë sesa ka qenë. Historia të paktën nuk është katastrofike: pas nëntë humbjeve radhazi në Torino, Milani humbi vetëm një nga gjashtë duelet e fundit në atë fushë. Amorimi e hapi mandatin shkëlqyeshëm, por starti i shkëlqyer dhe provimi i vërtetë janë dy gjëra të ndryshme.

Elmasi luajti një orë, ndërsa Atalanta e humbi ndeshjen e fituar në kohën shtesë

Kjo është ndeshje që do të jepet në përsëritje. Atalanta kaloi në epërsi përmes Edersonit në minutën e 47-të dhe deri në minutën e 89-të kishte gjithçka nën kontroll në „Olimpiko“. Pastaj Mario Ermoso barazoi në minutën e 90-të, ndërsa vetëm tri minuta më vonë Matias Sule, pas asistimit të Dibalës, solli kthesën e plotë për 2:1. Përfaqësuesi maqedonas Elif Elmas filloi që nga minuta e parë dhe qëndroi në fushë deri në minutën e 66-të - dhe u largua nga fusha ndërsa ekipi i tij ende ishte në epërsi. Roma pas tri javësh ka maksimumin prej nëntë pikësh dhe është në krye, Atalanta shënoi humbjen e parë. Të njëjtin fundjavë edhe Interi ia bëri të njëjtën Napolit, nga minus dy deri te 3:2. Italia, me sa duket, këtë shtator nuk e njeh rezultatin para sinjalit të gjyqtarit.

Bashkimi më në fund fitoi një ndeshje, por fundi i tabelës nuk lëviz

Pas pesë humbjeve radhazi, Bashkimi nga Kumanova i fitoi pikët e para të sezonit - 2:1 kundër Shkupit, në kompleksin e Federatës së Futbollit. Da Silva shënoi në pjesën e parë, Murati në të dytën, ndërsa përforcimi i ri Ali Adem ua ktheu shpresën „piratëve“ në minutën e 69-të. Fitorja e parë është fitore e parë, por kumanovarët vazhdojnë të mbeten në fund të tabelës - që do të thotë se këto tri pikë nuk janë kthesë, por fillim i një kthese të mundshme. Dallimin mes atyre dy gjërave e bën java e ardhshme, jo kjo. Ndërsa fakti që një ndeshje e rangut më të lartë luhet në fushën e federatës e jo në stadium klubi, thotë më shumë për gjendjen e futbollit maqedonas sesa çdo tabelë.