Kur mali të gëlltit natën, çdo minutë peshon. Një shtetas rumun që ecte vetëm pranë Matkës, afër shpellës Vrelo, humbi dhe përfundoi në një kërkim gjashtëorësh nate nëpër shkëmbinj. U gjet vetëm në orën 03:45 të mëngjesit - i shqetësuar dhe i çorientuar, por në gjendje të qëndrueshme. Në fund - një përfundim i lumtur. Por historia zbulon edhe diçka tjetër.

Ekipet e shpëtimit s'mundën t'i afroheshin nga ana e Matkës për shkak të terrenit të paarritshëm - u desh të hynin përmes Parkut Kombëtar „Jasen". Operatorët e Qendrës për menaxhimin e krizave mbajtën kontakt me të humburin gjithë kohën, duke e këshilluar të rrinte në vend që të mos lëvizte në errësirë e të mos çorientohej edhe më shumë. Pikërisht ai këshillim, i qetë përmes telefonit gjatë natës, ndoshta e shpëtoi.

Matka është një nga pikat turistike më të vizituara pranë Shkupit - por është edhe një vend ku terreni s'i fal gabimet. Çdo verë dëgjojmë histori të ngjashme: dikush u nis vetëm, pa pajisje, pa lajmëruar se ku shkonte, dhe përfundoi në një kërkim që angazhon dhjetëra veta. Këtë herë përfundoi mirë. Por sa herë duhet të përsëritet e njëjta gjë që të kuptojmë se mali kërkon respekt, jo vetëm fotografi të bukura?

Shërbimet e shpëtimit e bënë punën e tyre - dhe atë në kushte që s'janë të lehta: natë, shkëmbinj, terren i paarritshëm. Pyetja s'është nëse ata do të jenë atje (ata gjithmonë janë), por sa gjatë do të mbështetemi te gatishmëria e tyre në vend të kujdesit tonë. Një telefonatë e vetme para se të nisesh - ku shkon, kur kthehesh - vlen më shumë se një kërkim i tërë nate.