Kur paralajmëron „pushtim", e në terren shfaqen mezi njëqind veta, dallimi mes fjalës dhe shifrës thotë gjithçka. BDI paralajmëronte protestë masive në Tetovë, kurse në marsh u mblodhën - sipas vlerësimeve nga vetë vendi - rreth 100 deri në 150 qytetarë. Për një parti që me dekada paraqitet si zëri i shqiptarëve në Maqedoni, kjo është një shifër që thotë më shumë se çdo fjalim.

Shkasi për protestën ishte vendimi i Gjykatës Kushtetuese, e cila si të paligjshëm anuloi vendimin e Këshillit të Tetovës nga viti 2007 për riemërtimin e dhjetëra rrugëve. BDI pretendon se kjo rrezikon parimet e Marrëveshjes Kornizë të Ohrit dhe të drejtat e bashkësive. Protesta kaloi paqësisht, pa incidente - por edhe pa masivitetin që ishte paralajmëruar.

Ajo që zbulon kjo protestë s'është mosmarrëveshja për emrat e rrugëve, por gjendja e vetë BDI-së. Partia që me vite ishte faktor i pashmangshëm në çdo pushtet tani thërret protestë dhe merr njëqind veta. A është kjo shenjë se votuesit u lodhën nga të njëjtat fytyra që premtojnë mbrojtjen e të drejtave, ndërkohë që ishin pjesë e çdo qeverie që gjoja i shkelte ato të drejta? Pyetja rri pezull mbi sheshin gjysmë bosh.

Riemërtimi i rrugëve është temë e ndjeshme - simbolet kanë kuptim, sidomos në një qytet si Tetova. Por kur një parti paralajmëron „pushtim" për të fshehur se s'mund të mbledhë më popull, kjo s'është luftë për të drejta, por luftë për rëndësi. Dhe rëndësia, ndryshe nga rrugët, s'kthehet me protestë. Ajo humbet në heshtje, njeri pas njeriu, ndërsa partia ende mendon se fjala „pushtim" do ta mbushë sheshin.