Gjashtë vjet pas kolapsit, rasti „banka Eurostandard" më në fund hyn në sallën e gjyqit. Prokuroria për krim të organizuar paraqiti aktakuzë ndaj biznesmenit Trifun Kostovski, të birit të tij Kosta dhe dy personave të tjerë për shkaktim falimentimi dhe punë të pandërgjegjshme. Dëmi ndaj kreditorëve vlerësohet në mbi 27 milionë euro. Kostovski u përgjigj menjëherë - dhe me zë të lartë.

Përmes Fejsbukut, Kostovski porositi se ishte një nga aksionarët e bankës dhe se s'kishte asnjë interes që ajo të falimentonte: „Një njeri që kishte interes personal, biznesor dhe jetësor që banka të mbijetonte, e jo të falimentonte." Ai sulmoi drejtpërdrejt edhe prokuroren Katerina Kolareviq. I akuzuari që i drejtohet publikisht prokurores para fillimit të gjykimit - kjo është një lëvizje që tregon se beteja s'do të jetë e heshtur.

Rrëzimi i bankës Eurostandard në 2020 la qindra kreditorë me para të humbura - njerëz dhe firma që i besuan një institucioni që duhej t'i ruante mjetet e tyre. Aktakuza vjen vetëm tani, gjashtë vjet më vonë. Dhe këtu është pyetja ballkanike që përsëritet gjithmonë: pse drejtësia për rastet e mëdha financiare arrin kaq ngadalë, kur qytetarin e zakonshëm për një borxh më të vogël e ndjekin brenda pak muajsh?

Rasti do të jetë një test për drejtësinë financiare në vend. A do të përgjigjet dikush vërtet për një bankë që falimentoi dhe mori me vete miliona, apo do të rrëshqasë nëpër vite shtyrjesh, ankesash dhe parashkrimesh si kaq të tjerë? Kostovski ka të drejtë për mbrojtje dhe për prezumimin e pafajësisë - por kreditorët që humbën gjithçka kanë të drejtë për një përgjigje. Pyetja s'është vetëm kush është fajtor, por a di sistemi fare t'i procedojë raste të tilla deri në fund. Përvoja e deritanishme s'zgjon shumë shpresë.