Ndërsa rajoni vrapon drejt Evropës, Maqedonia sërish debaton kush e ka penguar. Kodi i ri Zgjedhor mbetet i bllokuar - partitë s'janë as një hap më pranë marrëveshjes, kurse afati është 15 korriku. Pika kryesore e mosmarrëveshjes? Votimi i maqedonasve që jetojnë jashtë vendit. Një skenë klasike ballkanike: një ligj i rëndësishëm i ngecur në një detaj që secila palë e përdor për t'ia hedhur fajin tjetrës.

Çështja s'është vetëm e brendshme. Miratimi i kodit të ri është drejtpërdrejt i lidhur me Agjendën Reformuese të BE-së, e cila parashikon mbështetje financiare prej 4 milionë eurosh përmes Planit të Rritjes. Nëse s'ka marrëveshje deri më 15 korrik, në rrezik s'është vetëm ai fluks, por edhe besimi te aftësia e institucioneve maqedonase për të zbatuar reforma serioze. Me fjalë të tjera - sërish po i vëmë vetes një gur në rrugën drejt Evropës.

VMRO-DPMNE u tërhoq nga dy pika thelbësore: nga votimi elektronik i njerëzve jashtë vendit (duke kërkuar votim me postë) dhe nga marrëveshja që aktet nënligjore të Komisionit Shtetëror Zgjedhor të miratohen me konsensus. Opozita nga ana e vet pretendon se pushteti pengon. Komisionerja e BE-së Marta Kos i bëri një thirrje të qartë Shkupit - arrini konsensus. Kur Evropa duhet të të thotë „merruni vesh", kjo tashmë tregon se diçka thellë s'funksionon.

Kjo është një histori që Maqedonia e jeton me dekada: çdo hap evropian ngec në një grindje të brendshme, e pastaj të gjithë çuditen pse fqinjët na kalojnë. Votimi i njerëzve tanë jashtë vendit është një çështje e rëndësishme dhe meriton një debat serioz - por jo si peng në një përballje mes partive pak ditë para afatit. Pyetja s'është kush ka të drejtë për postën apo votimin elektronik. Pyetja është pse sërish zgjedhim grindjen para marrëveshjes, kur çmimin e paguan i gjithë vendi.