Në shikim të parë, një deklaratë që në Kroaci nuk dëgjohet shpesh. Presidenti kroat Zoran Millanoviq, në shënimin e Ditës së luftës antifashiste në Brezovicë, theksoi haptazi rolin kyç të serbëve të Kroacisë në shndërrimin e kryengritjes së vitit 1941 në një lëvizje të gjerë nacionalçlirimtare.

„Pa serbët e Banisë, Kordunit dhe pak më pak nga Lika, e gjithë kjo histori do të kishte mbetur e patreguar - kjo duhet thënë e përsëritur një mijë herë, sepse pa atë sintezë e gjithë historia është vetëm një histori e zakonshme e pathënë", tha Millanoviqi. Iu referua formimit të Çetës së Parë Partizane të Sisakut më 22 qershor 1941 - po atë ditë kur Gjermania naziste sulmoi Bashkimin Sovjetik - kur rreth shtatëdhjetë komunistë të Sisakut nisën një kryengritje që u shndërrua në lëvizje masive.

Millanoviqi shkoi edhe më tej - hodhi poshtë tezën se marrëdhëniet mes kroatëve dhe serbëve mbështeten në një „urrejtje shekullore", duke kujtuar bashkëpunimin politik mes përfaqësuesve kroatë dhe serbë para Luftës së Dytë Botërore, para se të vinte kataklizma.

Në Ballkan, ku historia rishkruhet rregullisht sipas nevojave të përditshme politike, një krye shteti që pranon publikisht se një popull fqinj kishte merita në një të kaluar të përbashkët është një rrallësi që vlen të shënohet. Pyetja është nëse kjo është ndershmëri e sinqertë historike apo një gjest i llogaritur i një politikani që e di saktësisht çfarë thotë dhe kujt. Por edhe nëse është kjo e dyta - rrallë në këto troje politika zgjedh të afrojë në vend që të ndajë. E atë fjali shumëkush në Zagreb nuk do t'ia falë lehtë.