Natën para dasmës Victoria e kaloi mes luleve që ia dërguan të afërmit dhe miqtë, dhe prej tyre e lidhi vetë buqetën e saj të nuses. Në vend të një aranzhimi të gatshëm nga lulishtja, në duar mbajti një copë nga secili që e do.

Nusja ka rrënjë spanjolle dhe argjentinase. Me Gianmarcon u martua më 20 dhjetor në Buenos Aires, pas nëntë vitesh bashkë. Ai i kërkoi dorën në Uruguai, në plazh, në perëndim të diellit. Dasma, thotë ajo, duhej t'i bashkonte dy botët: „Kërkoja një përzierje të elegancës spanjolle dhe shpirtit bohem argjentinas, gjithmonë me finesë.“

Këtë e mbante edhe në trup. Fustanin e nënshkruan stilistja Alejandra Valero: model pa rripa nga shantung mëndafshi, që mund të transformohet, me pelerinë tyli që hiqet dhe në të cilën janë qëndisur lule nga lureks i artë. Në vesh kishte vathë të vjetër, dhuratë nga gjyshja e saj, e cila nuk mundi të ishte e pranishme. Në këmbë kishte sandale prej liri të gjelbër me takë nga Flordeasoka, më vonë të zëvendësuara me çizme të ulëta, ndërsa flokët i mblodhi në një topuz të ulët, me grim natyral.

Kurorëzimi u bë në Shoqatën Argjentinase të Polos, në natyrë, ndërsa ceremonia u mbajt në një shteg pranë pemëve. Për festën u ngrit një tendë në stil beduin, ku ishin darka dhe argëtimi. Dekori nisi në të bardhë gjatë ceremonisë, e pastaj mori tone të verdha, portokalli dhe rozë të butë, me limonë dhe lime, qirinj dhe llamba prej kallami të thurur.

Dasmën e organizoi agjencia Plan Events, por për çiftin pjesa më e rëndësishme nuk mund të merrej me qira: betimet që i shkruan vetë. „Ishte e rëndësishme për ne ta shprehnim atë që ndiejmë para familjes dhe miqve tanë“, tregon Victoria.

Në Ballkan dasma është projekt familjar, me kumbarë, halla dhe gjyshe që kanë fjalë për gjithçka, nga muzika te sarmat. Kjo dasmë në anën tjetër të botës e përdor recetën ballkanike në mënyrë më të qetë: vathët e gjyshes, lulet nga më të afërmit dhe disa fjali të thëna me zë. A nuk është kjo ajo që në fund mbahet mend më gjatë?