Paga mesatare neto në institucionet publike shëndetësore në Maqedoni është 50.039 denarë në nivel të të gjitha institucioneve (rreth 813 euro). Paga bazë neto pa shtesa: 37.660 denarë (rreth 612 euro). Këto janë të dhëna për dhjetorin e vitit 2025, të marra nga analiza e 18.872 punonjësve në 12 lloje institucionesh.

Shifra mund të duket e arsyeshme. Por në të fshihet historia se si funksionon sistemi. Në institucionet që punojnë 24 orë në ditë, shtesat plotësuese (për kujdestari, turne nate, fundjava, festa) i kalojnë 40 për qind. Klinika Universitare për Kardiokirurgji Shtetërore - 40,66%. Spitali Klinik i Shtipit - 37,83%. Instituti Universitar i Radiologjisë - 37,67%. Kjo do të thotë: paga bazë e një kirurgu është absurdisht e ulët, dhe paratë vijnë përmes turneve shtesë.

Ana e kundërt është që në institucionet parandaluese dhe poliklinikat, shtesat plotësuese janë nën 15 për qind. Kjo do të thotë se atje paga është më afër bazës - dhe për shumë, mezi e mjaftueshme për të jetuar.

Tani vjen historia e dytë. 1.822 punonjës shëndetësorë kanë padi të paraqitura kundër institucioneve publike shëndetësore. Kërkesa: rreth 134,6 milionë denarë (ose 2,18 milionë euro) për shtesa të papaguara - për punë jashtë orarit, turne nate, fundjava, festa, jubilet. 62 nga 108 institucione publike shëndetësore kanë padi aktive. Padia më e madhe individuale - Spitali Klinik i Manastirit, me 16,8 milionë denarë. Më shumë paditës - Spitali i Përgjithshëm i Kumanovës, me 317.

Çfarë na thotë kjo? Që sistemi paguan paga bazë që nuk mjaftojnë, pastaj kompenson me orë shtesë, dhe pastaj shpesh nuk i paguan shtesat. Është një model që varet nga durimi i mjekëve për të toleruar - dhe kur qindra prej tyre të humbasin durimin, shteti pyet „pse punojnë jashtë vendit".

Drejtori Sasho Klekovski: „Një pjesë më e madhe e mosmarrëveshjeve vijnë nga mosrespektimi i Ligjit për marrëdhëniet e punës dhe kontratave kolektive." Përkthimi: institucionet nuk respektojnë kontratat e tyre. Kjo nuk është gabim - është sistem.

Pagat e mjekëve në Maqedoni janë strukturuar mbi atë që çdo kirurg, mjek, infermiere duhet të jetë fizikisht i rraskapitur nga puna jashtë orarit për të fituar „mjaftueshëm". Kjo nuk funksionon për pacientët që presin në radhë, nuk funksionon për mjekët që për dhjetë vjet bëhen mjekë pa darka, dhe nuk funksionon për shtetin kur 1.822 punonjës të tij duhet të padisin institucionet e veta shëndetësore.