Vladimir Putin më në fund reagoi ndaj njoftimit të Volodimir Zelenskit se dronët ukrainas gjithnjë e më shpesh do të fluturojnë mbi Rusi - dhe reagimi nuk ishte diplomatik. „Nëse kjo thuhet me zë, atëherë kjo është thjesht shpallje e terrorizmit shtetëror“, deklaroi presidenti rus para gazetarëve në Bishkek, pas samitit të Organizatës së Shangait për Bashkëpunim.

Pastaj e lidhi deklaratën me negociatat e paqes, dhe atë me një fjali që i mbyll të gjitha dyert njëherësh: Rusia nuk negocion me terroristë. Dhe shtoi një paralajmërim - „nëse, mos e dhëntë zoti, ndodhin tragjedi të tilla, do të gjejmë mënyra të përgjigjemi“.

Çfarë tha në të vërtetë Zelenski? Se i paralajmëron kompanitë ajrore, siguruesit dhe të gjithë ata që përdorin hapësirën ajrore ruse se dronët ukrainas do të operojnë gjithnjë e më shpesh mbi Rusi. Formulimi i tij ishte i kujdesshëm: „Ukraina nuk e rrezikon aviacionin civil si të tillë... hapësira ajrore ruse de fakto do të mbyllet.“ Ai pohon se Ukraina godet objektiva ushtarake dhe infrastrukturë të ekonomisë së luftës, jo avionë pasagjerësh.

Kush ende fluturon atje

Transportuesit evropianë dhe amerikanë prej kohësh e kanë braktisur hapësirën ajrore ruse. Por kompanitë ajrore kineze, turke dhe emirate vazhdojnë të fluturojnë mbi Rusi, dhe pikërisht pasagjerët e tyre janë njerëzit të cilëve Zelenski në fakt u drejtohet. Vlerësimet e rrezikut për vitin 2026 thonë se gati me siguri çdo ditë do të ketë sulme ukrainase me dronë gjithnjë e më thellë në territorin rus.

Këtu qëndron problemi i vërtetë me paralajmërime të tilla. Kur një shtet u thotë siguruesve se qielli mbi një shtet tjetër nuk është më i sigurt, kjo në praktikë do të thotë se fluturimet komerciale do të shtrenjtohen, do të ridrejtohen ose do të ndalen. Ky nuk është operacion ushtarak - ky është presion ekonomik i kryer me mjete ushtarake. Dhe funksionon pa asnjë raketë të shkrepur.

Putini, nga ana e tij, njoftoi se forcat ruse kanë marrë urdhër për „goditje masive“ mbi infrastrukturën energjetike ukrainase, si përgjigje ndaj sulmeve ukrainase mbi rafineritë ruse. Pra edhe ky raund përfundon ashtu siç fillon secili - të dyja palët godasin gjeneratorët dhe rafineritë e njëra-tjetrës, ndërsa në nëntor pa rrymë mbeten amvisëritë, jo shtabet e përgjithshme.

Sa herë duhet të përsëritet i njëjti cikël që dikush të pranojë se „përgjigjja ndaj sulmit“ prej kohësh pushoi së qeni përgjigje dhe u bë orar?