Kuzhina greke te ne më së shpeshti reduktohet në dy tituj: sallatë greke dhe caciki. Kjo është si ta paraqisje Maqedoninë vetëm me ajvar. Ka tri gjellë që e hapin historinë shumë më saktë - musaka, suvlaki dhe spanakopita - dhe në të tria ekziston nga një hap që të gjithë e kapërcejnë, e pikërisht ai bën dallimin.

Musaka: gjysmë ore që nuk guxon të shkurtohet

Shtresa patëllxhani, mish i grirë dhe beshamel i pjekur sipër. Për gjashtë porcione duhen tre patëllxhanë të mëdhenj, 500 gramë mish qengji i grirë (ose qengji me viç), qepë, dy thelpinj hudhre, 400 gramë domate të shtypura, 100 mililitra verë e kuqe, gjethe dafine, një lugë kafeje kanellë, gjysmë luge kafeje rigon, 700 mililitra beshamel dhe 70 gramë parmixhan i grirë.

Patëllxhanët priten në feta rreth një centimetër, kripen dhe lihen 30 minuta të lëshojnë hidhësinë. Pastaj thahen, lyhen me vaj ulliri dhe piqen në 200 gradë rreth 25 minuta, me një kthim në gjysmë. Qepa dhe hudhra skuqen, shtohet mishi derisa të marrë ngjyrë, pastaj vera - dhe lihet të avullojë plotësisht. Vetëm atëherë hyjnë domatja, gjethja e dafinës, kanella dhe rigoni, dhe e gjitha zien në zjarr të butë rreth 30 minuta derisa të trashet.

Ato 30 minuta janë e gjithë musakaja. Nëse shkurtohen, lëngjet mbeten në tavë dhe më vonë i çajnë shtresat. Radhitet shtresë patëllxhani, mish, sërish patëllxhan, derdhet beshameli, spërkatet djathi dhe piqet në 180 gradë 40 deri në 45 minuta. Dhe pastaj - 15 minuta pushim para prerjes, përndryshe gjithçka shpërbëhet në pjatë.

Nëse keni kohë, bëjeni një ditë më parë. Shijet lidhen më mirë, ndërsa tekstura bëhet më e fortë.

Suvlaki: marinada nuk është erëzim, por kohë

Kjo është ana joformale e kuzhinës greke - mish në shkop, në nxehtësi të fortë. Për katër porcione: 800 gramë kofshë qengji pa kockë e prerë në kubikë, tri lugë vaj ulliri, lëng i një limoni, tre thelpinj hudhre të grirë imët, nga një lugë kafeje rigon i thatë dhe trumzë, kripë dhe piper i zi.

Marinada përzihet, mishi hyn në të dhe qëndron nga dy deri në tetë orë. Ky nuk është hap që kapërcehet nëse sot nuk keni durim të prisni - është mekanizmi që e zbut kofshën. Pastaj kubikët shkojnë në shkopinj dhe në skarë ose tigan shumë të nxehtë tetë deri në dhjetë minuta, me kthim, derisa nga jashtë të marrin ngjyrë e brenda të mbeten të lëngshëm.

Shërbehet në pite pak të ngrohur, me kastravec, domate dhe qepë të kuqe në feta, një lugë caciki sipër dhe pjesa tjetër e salcës anash.

Spanakopita: gjithçka varet nga sa ujë do të shtrydhni

Emri e thotë historinë - spanaki është spinaq, pita është petë. Mbushja bëhet me 800 gramë spinaq të freskët (ose 500 gramë të ngrirë, mirë të kulluar), 180 gramë djathë feta i thërrmuar, 200 gramë rikotë, tri qepë të njoma, një qepë, dy lugë kopër i freskët, dy lugë majdanoz, një lugë e rrafshët miell, dy lugë vaj ulliri, piper dhe shumë pak kripë. Plus 12 fletë petë, 150 gramë gjalpë i shkrirë dhe susam.

Qepa dhe qepët e njoma skuqen rreth pesë minuta, shtohet spinaqi derisa të zvogëlohet krejt, dhe pastaj vjen hapi që zgjidh gjithçka: ftohet, kullohet tërësisht dhe grihet imët. Nëse në mbushje mbetet ujë, petët do të lagen dhe asgjë nuk do të jetë kërcitëse - pavarësisht sa gjalpë keni vënë.

Mbushja përzihet me djathërat, erëzat dhe miellin. Çdo fletë pete lyhet me gjalpë të shkrirë, mbivendoset me tjetrën, mbushja radhitet përgjatë anës më të gjatë dhe mbështillet në cilindër. Cilindrat radhiten në spirale në një tepsi të rrumbullakët prej 26 centimetrash, lyhen bujarisht me gjalpë, spërkaten me susam dhe piqen në 180 gradë rreth 45 minuta. Sërish 15 minuta pushim para prerjes.

Një rregull ndërsa punoni: mbajini petët të mbuluara me një pecetë paksa të lagur. Thahen më shpejt se ç'mendoni, ndërsa peta e thatë shqyhet sapo ta prekni.