Mickoski e ndryshoi Qeverinë, por pyetja mbeti pa përgjigje

Kuvendi diskutoi sot për rikonstruksionin e Qeverisë, dhe kryeministri zëvendësoi gjashtë ministra - drejtësi, shëndetësi, bujqësi, kulturë, çështje sociale dhe një ministër pa portofol - duke premtuar rezultate në vend të rehatisë. Fjalë të bukura, por prapa tyre qëndron pyetja që e mendon çdo qytetar: nëse ministrat e deritanishëm punuan aq mirë sa po lavdërohet tani, pse ndërrohen, e nëse nuk punuan, pse qëndruan kaq gjatë në post? Rikonstruksioni gjithmonë shitet si freskim, por shpesh është vetëm një rishpërndarje e të njëjtave karrige mes të njëjtëve njerëz.

Gjykata Kushtetuese u tha partive t'i largojnë duart

Një skenë e rrallë tek ne - Gjykata Kushtetuese u porositi publikisht partive se nuk do t'i nënshtrohet asnjë presioni politik dhe se vendimet e saj, sipas nenit 112 të Kushtetutës, janë përfundimtare dhe të detyrueshme për këdo. Gjykata bëri thirrje për kulturë më të madhe kushtetuese e politike dhe për punë në interes të qytetarëve, e jo për llogari partiake mbi kurrizin e sundimit të ligjit. Mesazhi vlen të dëgjohet, por pavarësia e një gjykate nuk mbrohet me njoftime - ajo mbrohet me faktin që askush nuk do të guxojë ta shkelë. Dhe kjo mbetet për t'u parë.

Shqipëria mbyll kapituj ndërsa ne presim në korridor

Ndërsa ne rirregullohemi në shtëpi, fqinja Shqipëri më 14 korrik mbyll zyrtarisht tre kapitujt e parë me BE-në. Maqedonia e pret Unionin më gjatë, kaloi nëpër riemërimin e shtetit, mosmarrëveshje me fqinjët dhe premtime të panumërta se „vitin që vjen fillojmë", dhe tani shikon se si një vend që u nis më vonë po e kalon. Shembulli shqiptar nuk është arsye për zili, por një pasqyrë: pyetja nuk është pse atyre u ecën, por pse ne humbasim pesë-gjashtë vjet në llogari të brendshme në vend të reformave.

Shkupi merr frymë pak më lehtë: BRT, një park i ri dhe një shërbim malor shpëtimi

Jo gjithçka ishte bllokim. Transporti i shpejtë me autobus më në fund u zhbllokua me 70 milionë euro nga BERZH për dy linja - një premtim që do ta masim më mirë sipas asfaltit, jo sipas njoftimeve. Karposhi mori një megapark prej 86.000 metrash katrorë, dhe në një qytet që po mbytet në beton, çdo katror i ri i gjelbër është çështje shëndeti - nëse mirëmbahet. Dhe, për një herë, një lajm konkret: Vodno dhe Matka marrin një shërbim të përhershëm malor shpëtimi, punë e qetë praktike që vërtet shpëton jetë kur minutat numërohen.

Kuklica peng i një gruaje

Nga ana tjetër e „kush ka të drejtë për çfarë", mrekullia natyrore Kuklica u kthye në një rampë private pagese - një grua merr hyrje me kokën e vet dhe hedh gurë mbi turistët, ndërsa kryetari i komunës premtoi fund. Figurat e gurta të vjetra miliona vjet u përkasin të gjithëve neve; askush nuk ka të drejtë të marrë hyrje për diçka që nuk është e tija.

Irani mburret me një ushtri të shkatërruar, por shifrat nuk përputhen

Jashtë, i njëjti model. Irani sulmoi bazat amerikane në Jordani, Bahrein dhe Kuvajt dhe u mburr me depo e qendra komande të shkatërruara, por burime të pavarura thonë se raketat u ndaluan, pa dëm të konfirmuar. Secila palë në luftë fryn sukseset e veta dhe minimizon humbjet - prandaj rregulli i parë kur lexon komunikata lufte është të pyesësh kush e thotë këtë dhe çfarë përfiton nga të tingëlluarit më fort sesa është.

Kina ndërton një anije lufte në rërë, Zelenski ndryshon qeverinë për të katërtën herë

Ndërsa bota shikon drejt Iranit e Ukrainës, Kina në heshtje ndërtoi një kopje të një anijeje lufte amerikane në mes të një shkretëtire, 1.600 kilometra nga deti, për të stërvitur sulme ndaj anijeve amerikane. Ndërsa në Kiev, Zelenski ndryshoi qeverinë për të katërtën herë për më pak se katër vjet luftë - titujt bërtasin se po bie një qeveri, e vërteta është më e qetë: një rirregullim që mund të nënkuptojë edhe reformë edhe shenjë paqëndrueshmërie. I njëjti refleks si në shtëpi - kur rezultatet vonojnë, ndërrohen emrat.

Ana më e lehtë e ditës

Dhe për fund, diçka pa peshën e politikës: Lamine Jamal mbushi 19 vjeç në mes të Kupës së Botës, ndërsa Spanja përgatitet për gjysmëfinalen kundër Francës. Talenti i yllit të Barcelonës është i pamohueshëm; pjesa tjetër, siç ia tregoi sot dita secilit, mësohet më vështirë.

Nëse dita e sotme sjell një mësim për pjesën më të rëndë të ditës, ai është se rezultatet nuk vërtetohen me retorikë. Në shtëpi si jashtë, premtimet më të zhurmshme dhe njoftimet më të shndritshme vijnë nga ata që ende nuk kanë treguar çfarë bënë - ndërsa ata që në heshtje e bëjnë punën, si shërbimi i shpëtimit në Matka, rrallë e marrin mikrofonin.