Kryetari i Shkupit, Orce Gjorgjievski, ka njoftuar se në 10-15 ditët e ardhshme do të arrijnë rreth 40 kamionë të rinj për mbledhjen e mbeturinave, plus 2.600 kontejnerë të rinj. Kjo është një përgjigje logjistike për një nga problemet më të mëdha të qytetit - sistemi i menaxhimit të mbeturinave thjesht nuk funksionon.

„Kur u bëra kryetar bashkie kishim 16 kamionë në dispozicion, tani ai numër është rreth 60”, pretendon Gjorgjievski. Katërfishimi i flotës tingëllon mbresëlënës. Vetëm se numri i automjeteve nuk është i vetmi problem. Shkupi në shkurt të vitit 2026 kishte rreth 11.000 tonë mbeturina të hedhura në mënyrë të parregullt - qese që nuk arritën te kontejnerët, kontejnerë të mbushur tej mase, mbeturina të hedhura për tokë ose në përrenj.

Kjo do të thotë: edhe nëse ke 100 kamionë, nëse qytetarët nuk i respektojnë rregullat e ndarjes së mbeturinave dhe orarin e mbledhjes, problemi nuk zgjidhet. Kjo është çështje sjelljeje, jo vetëm logjistike. Dhe atje, asnjë tender nuk ndihmon.

Një tjetër problem qendror: orari. Një pjesë e madhe e shtëpive dhe pallateve të Shkupit nuk e dinë saktësisht kur do të vijë kamioni. Oraret ndryshojnë pa paralajmërim, kontejnerët qëndrojnë plot për dy-tri ditë, dhe nuk është e rrallë që qytetarët lënë qese në trotuare sepse kanë vetëm një apo dy ditë për t'u shpëtuar mbeturinave. Sistemi punon sikur të ishte në një qytet të madh të shekullit XIX, jo të XXI.

Konteksti që nuk mund të injorohet: Shkupi po përgatitet të jetë Kryeqyteti Evropian i Kulturës në vitin 2028. Kjo do të thotë turistë, media, diplomatë. Dhe secili prej tyre do të shohë qeset e mbeturinave para Katedrales, kontejnerët që rrjedhin në Debar Maalo, dhe kafshët që jetojnë me mbeturinat në Aerodrom. Imazhi i një destinacioni turistik të markuar nuk do të mbijetojë nëse kjo nuk zgjidhet.

Blerja e 40 kamionëve dhe 2.600 kontejnerëve është një hap i parë i mirë. Është një shpenzim i njëhershëm prej disa milionë eurosh. Por çelësi nuk është te pajisjet. Çelësi është te: a) orari sistematik që respektohet; b) edukimi i qytetarëve për ndarjen e mbeturinave; c) gjobat për ata që nuk respektojnë rregullat; dhe d) transparenca në punën e shërbimeve publike.

Për momentin kemi dy nga katër. Pajisje - po. Synim për qasje sistematike - gjoja. Edukim dhe gjoba - ende jo. Dhe më e rëndësishmja - besimi i qytetarëve se qyteti vërtet do t'i përmbushë premtimet - ai besim është prishur me dekada nga forca brutale e fushatave politike. Gjorgjievski ka shansin ta rikthejë. A do ta bëjë, varet jo vetëm nga ai, por edhe nga aftësia institucionale e qytetit për të realizuar një plan pa lojëra partiake.