Presidentja Gordana Siljanovska-Davkova hap sot zyrtarisht Zyrën Popullore në Shkup. Është një koncept që po hyn qetësisht përsëri në leksikun politik maqedonas - deri para pesë vjetësh ekzistonte, pastaj u zhduk, tani po kthehet.

Ideja është e thjeshtë: kontakt i drejtpërdrejtë mes presidentit dhe qytetarëve. Një zyrë ku njerëzit mund të paraqesin peticione, iniciativa qytetare, propozime dhe - pritet - ankesa kundër institucioneve. Në hapje do të jenë të pranishëm përfaqësues të sektorit joqeveritar, dhe Siljanovska-Davkova menjëherë do të ketë kontaktin e parë të drejtpërdrejtë me qytetarët në hapësirat e reja.

Ky është një angazhim parazgjedhor që ishte pjesë e programit të saj dhe tani po përmbushet. Simbolikisht, kjo nuk është asgjë. Por pyetja që ngrihet menjëherë është: sa është kapaciteti real? Sa raste mund të procesohen në muaj? Sa nëpunës do të punojnë atje? Sa kërkesa do të jenë „të përcjella tek institucioni kompetent" - një formulë që do të thotë „dikush tjetër do të përgjigjet", dhe zakonisht askush nuk përgjigjet?

Nga viti 2015 deri në 2019, në periudhën kur Ivanovi mbante të njëjtin „shërbim popullor presidencial", statistikat për rastet e zgjidhura ishin në rangun 10-15 për qind. Kjo do të thotë se 85-90% e kërkesave përfundonin pa zgjidhje - me „përcjellë" ose „jashtë kompetencës sonë". Realiteti për qytetarin mesatar ishte: vizitoj zyrën, lë kërkesën, asnjëherë nuk marr përgjigje.

A do ta bëjë Siljanovska-Davkova ndryshe? Kjo varet nga dy faktorë. I pari - a do të ketë zyra kompetencë reale për ta „shtyrë" rastin te një ministri, inspektorat ose komunë. I dyti - a ekziston mekanizëm sipas të cilit përgjigja vjen në kohë të arsyeshme. Pa këto dy, kjo është ngjarje PR - e bukur për pamje, simbolike për demokracinë, pa substancë për qytetarin.

Po hapet një zyrë e mirëfilltë. Pyetja - kujt do t'i shërbejë?