Cumhurbaşkanı Gordana Siljanovska-Davkova bugün resmi olarak Üsküp'te Halk Bürosu'nu açıyor. Sessizce Makedon siyasi sözlüğüne geri dönen bir kavram - beş yıl öncesine kadar vardı, sonra kayboldu, şimdi geri dönüyor.

Fikir basit: cumhurbaşkanı ile vatandaşlar arasında doğrudan iletişim. İnsanların dilekçeler, sivil girişimler, öneriler ve - beklendiği üzere - kurumlara karşı şikayetler sunabileceği bir büro. Açılışta sivil toplum sektörünün temsilcileri hazır bulunacak ve Siljanovska-Davkova yeni mekanda vatandaşlarla derhal ilk doğrudan teması kuracak.

Bu, programının bir parçası olan seçim öncesi bir taahhüt ve şimdi yerine getiriliyor. Sembolik olarak bu hiçbir şey değil. Ancak hemen ortaya çıkan soru: gerçek kapasite ne kadar? Ayda kaç dava işlenebilir? Orada kaç memur çalışacak? Kaç talep „ilgili kuruma yönlendirilmiş" olacak - bu „başka biri cevap verecek" anlamına gelen ve genellikle kimsenin cevap vermediği bir formül?

2015'ten 2019'a kadar Ivanov aynı „cumhurbaşkanlığı halk hizmeti"ni yürüttüğünde, çözüme kavuşturulmuş davalar için istatistikler yüzde 10-15 aralığındaydı. Bu, taleplerin yüzde 85-90'ının çözümsüz bittiği anlamına geliyor - „yönlendirildi" ya da „yetkimiz dışında" ile. Ortalama vatandaş için gerçeklik şuydu: büroyu ziyaret ediyorum, bir talep bırakıyorum, asla yanıt almıyorum.

Siljanovska-Davkova bunu farklı yapacak mı? Bu iki faktöre bağlı. Birincisi - büronun bir bakanlık, müfettişlik veya belediyede bir davayı „itme" konusunda gerçek yetkiye sahip olup olmayacağı. İkincisi - makul bir sürede yanıt gelmesini sağlayan bir mekanizmanın olup olmadığı. Bu ikisi olmadan, bu bir PR etkinliği - fotoğraf için güzel, demokrasi için sembolik, vatandaş için içeriksiz.

Bir büro açılıyor. Soru - kime hizmet edecek?