Donald Trump, sipas mediave amerikane, e refuzoi propozimin për një armëpushim shtatëditor me Iranin dhe planifikon që sulmet ajrore të vazhdojnë pas zgjedhjeve për Kongresin në nëntor. Menjëherë pas kësaj, në rrjetet sociale i talli liderët iranianë me një fotografi që e quajti „Ngushtica e Trumpit“.

Propozimi thuhet se nënkuptonte që Irani ta rihapte Ngushticën e Hormuzit dhe t'i vazhdonte negociatat bërthamore, ndërsa SHBA-ja në këmbim ta hiqte bllokadën e porteve iraniane. Trump, sipas „Wall Street Journal“, nuk beson se Teherani do t'i përmbahet marrëveshjes dhe bashkëpunëtorëve u ka thënë se një valë e re bombardimesh vjen pas zgjedhjeve. Veprimi me ngushticën e „riemërtuar“ të kujton ato të mëparshmet, kur me kompetenca presidenciale ndryshonte emra gjeografikë - si „Gjiri i Amerikës“.

Irani thotë se ende pret përgjigje zyrtare amerikane. Nisma u ngrit në Asamblenë e Përgjithshme të OKB-së në Nju Jork, ndërsa propozimin ua përcollën amerikanëve ndërmjetës katarezë. Ministri iranian i Punëve të Jashtme Abbas Araghchi deklaroi se marrëveshja do të niste një numërim mbrapsht shtatëditor deri në hapjen e ngushticës dhe ndërprerjen e konflikteve rajonale: „Nëse në anën amerikane ka qëllim serioz për të arritur marrëveshje dhe për ta hapur Ngushticën e Hormuzit, tani gjithçka është gati.“

Plani iranian parasheh ndërprerjen e konflikteve në të gjitha frontet, përfshirë edhe Libanin. Në këmbim, SHBA-ja duhej ta hiqte bllokadën e porteve, t'i shkrinte pasuritë iraniane dhe t'i tërhiqte sanksionet për eksportin e naftës. Në të njëjtën kohë, një zyrtar i lartë iranian deklaroi se Teherani nuk do të jetë fleksibil për programin bërthamor edhe nëse SHBA-ja e pranon planin e paqes: „Irani nuk do të bëjë lëshime për të drejtat e veta, që përfshijnë pasurimin e uraniumit ose dërgimin e uraniumit shumë të pasuruar jashtë vendit.“

Lufta nisi më 28 shkurt me sulme të SHBA-së dhe Izraelit. Shtatë muaj më vonë: mijëra të vrarë, ushtri konvencionale iraniane e dobësuar, rrjedhë e çrregulluar e naftës nëpër një nga rrugët kyçe detare në botë. Irani u përgjigj me zgjerimin e konfliktit - dronë dhe raketa drejt aleatëve amerikanë në Gji. Huthët e Jemenit e godasin Arabinë Saudite, milicitë proiraniane në Irak mbahen përgjegjëse për një sulm ndaj një naftësjellësi që përkohësisht i uli furnizimet saudite, ndërsa Hezbollahu përplaset me forcat izraelite në Liban.

Në planifikimin e valës së ardhshme, sipas burimeve të informuara, merren parasysh edhe rezervat e reduktuara amerikane të municionit pas muajsh lufte. Me fjalë të tjera - bombat numërohen, ndërsa kalendarin e diktojnë zgjedhjet amerikane, jo Hormuzi.

Teherani thotë „gjithçka është gati“, Uashingtoni përgjigjet me meme. Sa herë e ka parë Ballkani si një kalendar zgjedhor i huaj vendos kur do të ketë paqe e kur jo?