Pesëmbëdhjetë minuta nga Sevilja ndodhet prona e këngëtarit dhe prezantuesit televiziv spanjoll Bertin Osborne - hacienda San Hose. Dikur ishte një mulli i vjetër. Sot është kortixho andaluzian, pronë fshatare me pamje fisnike, që megjithatë nuk e ka humbur thelbin rustik. Osborne e bleu para më shumë se 30 vjetësh dhe e bëri qendër të jetës familjare: këtu kthehen vajzat e tij Alehandra, Euhenia dhe Klaudia sa herë që ua lejon orari, për t'i ikur ritmit të qytetit.

Gjashtë ndërtesa, 50 hektarë dhe ullishte

Prona shtrihet në 50 hektarë, prej të cilave 8 janë ullishte, ndërsa sipërfaqja e ndërtuar është mbi 2.000 metra katrorë. Këtu ka edhe magazina, kotece pulash, stalla, një kishëz dhe një bodrum vere. Shtëpia nuk është një ndërtesë, por gjashtë, të lidhura me oborre të brendshme andaluziane. Oborret janë boshti kryesor i gjithë pronës: nëpër to shpërndahen drita dhe ajrimi, ndërsa muret janë të mbuluara me bimë kacavjerrëse dhe bugenvile që i japin ngjyrë hapësirës dhe krijojnë hije, një mikroklimë të vogël në çdo kënd.

Arkitekturë që e mban vapën jashtë

Në një qytet ku verat janë ndër më të nxehtat në Evropë, kortixhoja mbrohet me mjete më të vjetra se çdo kondicioner: mure të lyera me gëlqere, tavane të larta dhe materiale të freskëta - baltë e pjekur dhe gur. Atë që arkitektët sot e quajnë arkitekturë pasive, ndërtuesit e vjetër nëpër Mesdhe dhe Ballkan e njihnin pa term. Mur i trashë, tavan i lartë, hije në oborr. Sa nga banesat tona të reja do ta kalonin një test të tillë në korrik?

Brendësi e bërë për tubime

Hapësirat e brendshme, si edhe ato të jashtme, janë menduar për takime dhe festime. Veçohet dhoma e ngrënies, me bodrum vere, vitrinë për verë dhe kuzhinë të hapur, të vendosura në mënyrë që të gjitha hapësirat të lidhen në një pamje të hapur dhe gjithçka të jetë afër dore. Druri është i pranishëm kudo - trarë, mobilje, sipërfaqe - dhe i jep ngrohtësi hapësirës. Në njërin nga sallonet është dhoma e lojërave, me një tavolinë bilardoje të ekspozuar pothuajse si skulpturë.

Pasuria e vërtetë, megjithatë, është jashtë: pishina mes ullinjve dhe disa sallone të hapura për pushim, të bëra për klimën andaluziane. Historia që tregon kjo shtëpi nuk është për luksin, por për kthimin. Një pronë e blerë para tri dekadash, që nuk u rrënua dhe u ndërtua nga e para, por u rregullua me kalimin e kohës - dhe një vend ku fëmijët ende duan të vijnë. Kjo është, në fund, e vetmja masë e një shtëpie familjare që vërtet vlen.