Повеќе од дваесет часа. Толку им требало на пожарникарите од Прилеп да го стават под контрола пожарот што на 26 јули во 16:16 часот се пријавил во месноста Заград-Варош, над градот. Работеле низ ноќта до полноќ, па повторно од три часот наутро.

Изгореле сува трева, една викендичка и околу 25 хектари насад со лешници. Сопственикот на тие лешници нема да добие соопштение за успешна интервенција – тој ќе ја брои штетата. Но ако се земе предвид колку брзо оган се движи по карпест терен со ниска сува вегетација и колку близу е манастирот „Трескавец”, сметката можеше да биде далеку потешка.

Тоа е клучниот дел од оваа приказна: изграден е заштитен појас и опасноста за манастирот е отстранета. „Трескавец” не е само зграда со црвен покрив на карпа над Прилеп – тоа е една од најстарите активни светилки на македонското културно наследство. Осум професионалци останаа на терен за да спречат повторно активирање на жариштата.

Од локалната самоуправа велат дека сите активности се одвиваат во координација со Дирекцијата за заштита и спасување, Центарот за управување со кризи и Општинскиот штаб. Апелираат жителите и сопствениците на имоти и викенд-куќи во тој дел од општината да бидат особено претпазливи и редовно да ја следат состојбата на своите имоти.

Едно нешто во извештаите заслужува внимание повеќе од сето останато: на ова место пожари се случуваат секоја година. Секоја. Тоа значи дека знаеме каде е ризикот, знаеме кога е ризикот и знаеме дека теренот е карпест и тежок за пристап. Прашањето кое никој не го поставува на прес-конференциите е зошто на локација со позната годишна повторливост сè уште се реагира со интервенција од дваесет часа наместо со превенција – расчистување на сувата вегетација, противпожарни просеки, обележани пристапни патишта.

Пожарникарите го направија својот дел и го направија добро. Останатото е работа на оние што планираат и потпишуваат буџети. Следното лето доаѓа за единаесет месеци.