Hidrosistemi „Gjavato” në Bogdancë po pompon sërish ujë në Liqenin e Dojranit. Për momentin derdhen rreth 200 litra në sekondë, ndërsa është njoftuar se gjatë ditës ose nesër do të lëshohet sasi shtesë.

Tingëllon si lajm i mirë dhe pjesërisht është. Por një e dhënë nga njoftimi i vetë hidrosistemit vlen më shumë se i gjithë lajmërimi: iu deshën njëzet orë për të mbushur tubacionin, sepse ishte bosh - sistemi nuk kishte punuar gjashtë muaj. Gjashtë muaj. Zakonisht, thonë prej andej, pas një ndërprerjeje dhjetë deri pesëmbëdhjetë ditore tubacioni mbushet shumë më shpejt.

Pra, infrastruktura e ndërtuar pikërisht për ta shpëtuar Liqenin e Dojranit nga tharja qëndroi e fikur gjysmë viti, ndërsa uji u kthye dy-tri ditë para hyrjes në gusht.

Pse është kjo e rëndësishme? Sepse vetë hidrosistemi pranon se gushti dhe shtatori janë muajt që ndër vite kanë qenë më kritikët për liqenin, sepse atëherë ndodh avullimi më i madh për shkak të temperaturave të larta dhe mungesës së reshjeve. Me fjalë të tjera - sistemi ishte i fikur gjatë gjithë dimrit dhe pranverës dhe ndizet menjëherë para pjesës më të rrezikshme të vitit.

Shifra që e thotë të vërtetën

Sipas të dhënave më të fundit të Drejtorisë për Punë Hidrometeorologjike, niveli aktual i liqenit është 145,26 metra mbi nivelin e detit. Minimumi i dakorduar është 146,13 metra. Diferenca është pothuajse një metër i plotë - dhe nuk është metër lart, por metër poshtë vijës nën të cilën nuk guxon të bjerë.

Liqeni i Dojranit nuk është rezervuar që mbushet deri te vija e dëshiruar dhe pastaj harrohet. Është një ekosistem i gjallë, hapësirë e peshkimit tradicional dhe një nga burimet më të rëndësishme turistike të pjesës juglindore të vendit. Çdo ndalesë më e gjatë do të thotë tërheqje e bregut, ndryshim i cilësisë së ujit dhe presion i ri mbi botën bimore e shtazore.

Pompat punojnë dhe diga e Paljurcit është plot. Ky është fakti i sotëm. Pyetja për nesër është kush do të përgjigjet nëse sistemi hesht sërish për gjashtë muaj - dhe a ndjek fare dikush sa gjatë qëndron i fikur, apo e kujtojmë „Gjavaton” vetëm kur shohim se bregu është tërhequr.