Ateşkes, Ortadoğu'daki çoğu ateşkesin sürdüğü kadar sürdü - herkesin nefes alması için yeterli, inanması için fazla az. 7 Haziran akşamı İran, hedef olarak Hayfa ile İsrail'in kuzeyine balistik füzeler attı. Bu, 8 Nisan'da durgunluk ilan edilmesinden bu yana ilk İran saldırısı.

İsrail ordusu (IDF), İran'dan fırlatmalar tespit ettiğini ve bunları önlemeye çalıştığını açıkladı. Resmi açıklamaya göre, „kuzeye yönelmiş iki İran füzesi çoktan önlendi“. Can kaybı sayısı ya da doğrulanmış hasar şimdilik açıklanmadı - ki bu tür olayların ilk saatlerinde olağandır, çünkü tablo ancak toz dağıldığında netleşir.

Raporlara göre Tahran'da, füzeler İsrail'e doğru uçarken sokaklarda kutlama vardı. Bu sahne - bir fırlatmanın kutlanması - her böyle çatışmanın iki tarafında da aynıdır, sadece bayraklar değişir. Ve uzaktan izlemesi en zor olan da tam budur: kimine göre bu bir intikam, kimine göre bir provokasyon, sirenlerin altındaki sıradan insanlar için ise sığınakta yalnızca bir gece daha.

Habersiz çatlayan kendi durgunluklarına alışkın Balkanlar için soru, Ortadoğu ateşkeslerinin bozulup bozulmadığı değil - bu neredeyse bir kural - bu kez birisi tekrar masaya oturmadan önce tırmanışın ne kadar ileri gideceğidir. Çünkü bir şey kesin: takas edilen her füze, sonraki arayı bir öncekinden kısaltıyor.