Debar'daki tek lise olan "28 Kasım", ilk kayıt döneminde mevcut 238 yerden yalnızca 32 öğrenci kaydetti. Yalnızca bir istatistik değil, bir kentin geleceği için bir teşhis olan bir rakam.

Dağılım çok şey anlatıyor: ilk turda toplam 44 başvurudan 7 öğrenci Makedonca, 25'i Arnavutça eğitim programında. Karşılaştırma için, geçen yıl aynı dönemde 95 öğrenci kayıt oldu. Okul, 23 Haziran'a planlanan ikinci kayıt döneminde, düşürülmüş asgari puan eşiğiyle daha büyük bir katılım beklediğini söylüyor.

Ama "ikinci dönem" umudu zayıf bir teselli. Debar'daki boş sıralar, herkesin gördüğü ama pek azının yüksek sesle söylediği bir şeyin doğrudan sonucu - gençler gidiyor. Göç, daha büyük şehirlere taşınma ve Üsküp, Tetova, Ohri ve Struga'daki meslek liselerinin giderek yaygınlaşan tercihi, küçük yerleşimleri boşaltıyor.

Bir lise yerlerinin altıda birini bile dolduramıyorsa, bu bir okulun sorunu değil - bütün bir kentin yavaşça genç kuşağını kaybettiğinin işaretidir. Ve merkezi hükümet eğitim reformlarıyla övünürken, Debar'da soru çok daha basit ve hüzünlü: sıralara oturacak kimse yoksa okul kimin için çalışacak?