Konut Yasası'nda değişiklikler, kısaltılmış usulle kabul edilmesi önerisiyle Meclise sunuldu. Değişiklikler, onlarca yıldır devlete ait ve eski toplumsal mülkiyetteki konutlarda yaşayan vatandaşlara yeni bir süre veriyor - 31 Aralık 2027'ye kadar satın alma, kullanım hakkının devri ya da kira için başvuru yapmak.

İyi haber bu. Kötüsü aynı yasanın birkaç madde aşağısında: hiçbir şey sunmayan tahliye edilecek.

Usul fazla süslemesiz anlatılmış. 31 Aralık 2027'ye kadar başvuru yapmayan kişiye, bunu 31 Mart 2028'e kadar yapmakla yükümlü olduğuna dair yazılı bildirim gönderilecek. O sürenin dolmasının ardından - zorla tahliye.

Kimler kapsamda

Söz konusu olan, çeşitli gerekçelerle tahsis edilmiş yapılarda yaşayan vatandaşlar: mülk kamulaştırması, konut binalarının yıkılması ya da önceki evlerinin harap ve yıkılmaya yüz tutmuş olması. Bu kişilerin 16 Mayıs 1998'den önce imzalanmış geçici kullanım sözleşmesi olması gerekiyor.

Kapsamda, 31 Aralık 2024'e kadar satın alma ya da kira başvurusu yapmamış toplumsal konut kullanıcıları da var. Birçoğu, ya da hak sahibinin ölümünden sonra konutta kalan hane üyeleri, önceki süreleri kullanmadı - bir kısmının ise böyle bir başvuru yapmak için hukuki imkânı hiç yoktu.

Yani şimdi tahliye tehdidiyle karşı karşıya olan insanların bir kısmı, daha önce bir kâğıt sunmaya bile hakkı olmayan kişilerdi.

Gelire göre dört kategori

Yenilik, kategorilendirme. Kullanıcılar hanenin toplam gelirine göre dört gruba ayrılıyor:

Sosyal riskteki kişiler - sosyal yardım ya da sürekli nakdi yardım alanlar. Düşük gelirli kişiler - bir buçuk ortalama net maaşa kadar. Ortalama gelirli kişiler - bir buçuk ile iki buçuk ortalama net maaş arasında. Yüksek gelirli kişiler - iki buçuk ortalama net maaşın üzerinde.

Bu ayrım sonucu doğrudan belirliyor. Sosyal riskteki insanlar yalnızca konutun kirası için, elverişli koşullarda başvurabilecek. Diğer üç kategorinin hem kira hem satın alma hakkı var. Önce kira sözleşmesi yapan, sonra tam satın alma için de başvurabiliyor - böylece bu konut stokunun özelleştirme süreci kalıcı olarak tamamlanıyor.

Süre gerçekçi, bilgilendirme değil

Yasanın mantığı anlaşılır. Bir konut stoku sonsuza dek çözülmemiş olarak tutulamaz ve devletin, kendi mülkünde kimin hangi koşullarda yaşadığını bilme hakkı vardır.

Ancak önceki her süre, mekanizmanın yalnızca yayımlanmakla işlemediğinin kanıtı. 2024 sonuna kadarki süre doldu ve yüzlerce aile hiçbir şey sunmadı. Kimi bilmediği için. Kimi belgesi olmadığı için. Kimi hak sahibi öldüğü ve mirasçılar ne yapmaları gerektiğini bilmediği için.

Devlet bu kez işin tahliyelerle değil satın almalarla bitmesini istiyorsa, iş Resmî Gazete'de yayımlanmakla bitmiyor. İş, o hanelerin her birine, insanın okuyup tam olarak neyi, nereye ve hangi belgelerle sunacağını anlayabileceği bir bildirimin ulaşıp ulaşmayacağında.

Aksi halde, otuz yıldır aynı yerde yaşayan insanların bir kısmı için 31 Mart 2028 bir son tarih olmayacak. Taşınma günü olacak.