Tavuğu tavaya koymadan önce, neredeyse kesinlikle herkesin annesinden öğrendiği şeyi yapıyorsun: musluğun altına tutup yıkıyorsun. Bunda bir mantık var. Bir de sorun var - bu tam da tehlikeyi azaltan değil artıran adım.

Çiğ tavuk, sağlıklı kuşların bağırsağında yaşayan kampilobakter gibi bakteriler taşıyabilir. Üzerine su fışkırdığında bu mikroorganizmalar gidere gitmiyor. Etrafa saçılıyorlar - tezgâha, mutfak aletlerine, lavabonun çevresinde duran her şeye.

Endülüs Avrupa Üniversitesi Biyotıp Bölümü başkanı Dr. Kristina Lopes de la Torre bunu doğrudan söylüyor: yıkayarak mikroorganizmaya, pişirilmeyecek yiyeceklere ulaşma imkânı veriyoruz - salataya, ekmeğe ya da meyveye.

Gıda bilimi ve teknolojisi doktoru Migel Anhel Lurueña, çiğ tavuğun yıkanmasının patojen bakterilerin bütün mutfağa dağılmasına yardım ettiğini ve yüzeyleri, aletleri ve diğer yiyecekleri kirlettiğini ekliyor.

Asıl risk burada. Tavuk sonunda zaten tavaya girip pişiyor. Yarım metre ötede duran salata ise pişmiyor.

Kimde iki günde geçmiyor. Sağlıklı bir yetişkin genellikle birkaç günde iyileşiyor. Çocuklar, yaşlılar, hamileler ve bağışıklığı zayıf kişiler bambaşka bir şeyle karşılaşıyor: ağır sıvı kaybı, hastanede tedavi ve kalıcı sonuçlar - huzursuz bağırsak sendromu, reaktif artrit, daha ağır vakalarda Guillain-Barré sendromu.

Bunun yerine ne yapılır. Tavuk, hemen atılan tek kullanımlık bir kâğıt havluyla kurulanır. Eller çiğ etle temastan önce ve sonra yıkanır. Onunla temas eden her yüzey temizlenip dezenfekte edilir. Çiğ et, çiğ yenen yiyeceklerden ayrı tutulur. Ve sonuncusu, en önemlisi: et tamamen, 74 derece iç sıcaklığa kadar pişirilir.

Biri alışkanlık, diğeri bir rakam. Musluk altında yıkamak sana bir şey yaptığın hissini verir; 74 gösteren bir termometre ise gerçekten yaptığını söyler. İki adımdan birinden vazgeçmen gerekiyorsa, hangisi olduğunu zaten biliyorsun.