Bosna Hersek'ten yedi dağcı Elbruz'a çıktı. Rus kaynaklarına göre beşi geri dönmedi. Bu, bölgedeki birkaç ailenin, haberin manşetlerde kalacağı süreden çok daha uzun taşıyacağı bir rakam.

Sefer 25 Temmuz'da başladı. Tırmanış sırasında, yaklaşık 5.100 metre yükseklikte gruptan iki kişi hastalandı. Bir üye tek başına aşağı inip arama kurtarma birimlerini uyardı; kurtarma ekipleri daha sonra bir kişiyi daha sağ buldu. İkisi tıbbi muayene için hastaneye kaldırıldı.

Rusya Federasyonu Kabardey-Balkar Soruşturma Komitesi soruşturma başlattı. Komite ilk olarak, mevcut bilgilere göre ölümlerin söz konusu olduğunu ve kalan dağcıların aranmasının sürdüğünü bildirdi.

Doğaçlamayı affetmeyen bir dağ

Elbruz yıllardır „kolay“ bir yüksek zirve ününe sahip - teknik olarak birçoğundan daha basit; tam da bu yüzden yüksekliğin gerektirdiğinden daha az deneyimli insanları çekiyor. Beş bin metrenin üzerinde hava, ne kadar hazırlıklı olduğunuzu sormaz. Böyle bir soruşturmanın sorması gereken soru şu: hava tahminini kim değerlendirdi, grubun zirveye devam etmesine kim karar verdi ve ilk hastalıkla alarm arasında ne kadar zaman geçti?

Bosna Hersek'teki kurumlar olayla ilgili henüz kamuoyuna açıklama yapmadı. Bu, Balkanlar'da düzenli olarak tekrarlanan kısım: olay yurt dışında yaşanır, aileler doğrulama bekler, yetkililer ise bilgi yabancı medya üzerinden gelene kadar susar. Bu bir protokol eksikliği mi, yoksa irade eksikliği mi?

Yüksek zirvelere düzenlenen organize seferler, kendi mevzuatı, sigortası ve sorumluluğu olan ciddi bir sektördür. Yediden ikisinin döndüğü ortaya çıktığında, „dağ tehlikelidir“ yanıtı yeterli değildir. Grubu biri yönetti, tarihi biri onayladı, 5.100 metrede kararı biri verdi. Soruşturmanın tespit etmesi gereken, o isimler ve o kararlardır.