Gevgeli'deki Josif Josifovski Lisesi'nde bu yıl birinci sınıfa 166 öğrenci kaydoldu. İki yıl önce bu sayı 218'di. Yani yalnızca iki eğitim yılında 52 öğrenci eksik - neredeyse dörtte bir.

Eğilim düz bir çizgi değil, bir dağ. 2021/2022 eğitim yılında birinci sınıfa 176 öğrenci kaydolmuş, ertesi yıl 174, sonra 204, 2024/2025'te ise zirve: 218. O zamandan beri yokuş aşağı: geçen yıl 186, bu yıl 166. Gevgeli'de bu yıl 173 dokuzuncu sınıf öğrencisi ilkokulu bitirdi; bu da bir kısmının liseye başka bir yerde devam ettiği anlamına geliyor.

En zor durum meslek bölümlerinde. Aşçı/garsonluğa dört, oto tamirciliğine altı öğrenci kaydoldu. Belediye, Eğitim ve Bilim Bakanlığı'ndan daha az öğrencili sınıflara izin vermesini istedi - 24'ten az öğrencili üç lise sınıfı ve üç yıllık iki meslek sınıfı. Bakanlık lise sınıflarını kabul etti, meslek sınıflarını etmedi. Bu mesleklerle ilgilenen on öğrenci sonunda makine bölümüne kaydoldu.

Küçük lise sınıfı - olur. Aşçılar ve oto tamircileri için küçük sınıf - olmaz. Ülkede aşçı, garson ve oto tamircisi fazlası varsa bu mantıklı bir karar. Yoksa - bu hesabı kim yaptı ve neye dayanarak?

Belediye, istenen sınıflar açılmazsa okulun çok sayıda öğretmenin ders saatlerinde kesintiyle, ileride de norm fazlasıyla karşılaşacağı uyarısında bulunmuştu. ZNAM'dan meclis üyesi Borçe Neçevski, Gevgeli Belediye Meclisi oturumunda meslek profillerinin korunmasını, yani lisansa bağlanmasını önerdi; böylece aşçı ve garson olarak yalnızca uygun eğitimi almış kişiler çalışabilecek ve bu mesleklere ilgi artacaktı.

Gençlerin bir kısmı, Gevgeli'nin sunmadığı bölümler için başka belediyelere ve büyük şehirlere gidiyor. Bir şehir meslek sunmayı bıraktığında gençler beklemiyor - meslek neredeyse oraya gidiyor. Asıl soru, sonra geri dönüp dönmeyecekleri.