Cuma ile cumartesi arasındaki geceyi Kiev, üçüncü yıldır geçirdiği gibi geçirdi - bodrumda, elde telefon ve unutulmayan bir sesle. Balistik füzeler en az dört ayrı dalga hâlinde vurdu. Tek bir vuruş değil, tek bir andaki sürpriz değil; şehrin dört kez bittiğini sanması ve dört kez bitmediğini anlaması.

Birçok noktada yangın çıktı. Başkentin kendisindeki ve Kiev'in batısındaki Vişneve kasabasındaki depo komplekslerinde yangın vardı. Vurulan bölgelerin üstünde şehrin karşı ucundan görülen yoğun siyah duman yükseldi; kurtarma ekipleri ortalık aydınlandığında hâlâ alevlerle boğuşuyordu. Belediye Başkanı Vitali Kliçko operasyonların sürdüğünü doğruladı. İlk Ukrayna verilerine göre en az üç kişi öldü, birkaç kişi de yaralandı.

Rus kaynakları Vişneve'ye yapılan vuruşların „İskender" operatif-taktik sistemi füzeleriyle gerçekleştirildiğini ve hedeflerin askerî amaçlı tesisler olduğunu öne sürüyor. Vurulan depoların bir kısmı, yine Rus kanallarına göre, Ukrayna silahlı kuvvetlerince kullanılıyormuş. Bu iddiaların hiçbirinin resmî doğrulaması yok. Duman var, ölü var ve iki farklı geceyi anlatan iki taraf var.

Burada durmakta fayda var. Bu tür her saldırı aynı yapıyla geliyor: vuruş, hemen ardından vuruşun neden meşru olduğunun açıklaması. Depo lojistik demek, lojistik ordu demek, ordu izin verilen hedef demek. Formülasyon temiz, neredeyse idari - ve tam da bu yüzden dikkatle okunmalı. Bir gece konut bölgelerinde üç sivili öldürüyorsa, vurulan her şeyin askerî olduğu iddiası bir olgu değil, tartışmada bir taraftır.

Kolayca gözden kaçan başka bir ayrıntı daha var. Vuruşlar tek dalga değil, dörttü. Bu teknik bir incelik değil. İlk dalga insanları sığınaklara sürüyor; sonrakiler kurtarma ekiplerini, itfaiyecileri ve neyin yandığına bakmaya çıkanları yakalıyor. Böyle bir zamanlamayı kuran, onunla ne yaptığını tam olarak biliyor.

Ve Kiev sayarken, Avrupa bir sonraki zirvenin tarihlerini tartışıyor. Balkanlar bu sahneyi ezbere bilir - başkasının savaşı üzerine uzun görüşmeler, o savaş ise her sabah kimsenin sonuçlarını beklemeden kendi istatistiğini yazar. Soru, müzakere olup olmadığı değil. Soru, o müzakereler bir tarih bulana dek böyle kaç gecenin daha geçeceği.