Plan basitti: markete gir, sigara rafını boşalt, kaç. Manastır'daki „Kuzey-Güney“ caddesinde bulunan dükkândan otuz karton çeşitli sigara. Plan bir günden az sürdü.

Manastır Emniyet Müdürlüğü ekipleri 24 Temmuz'da, ikisi de Manastırlı olan 35 yaşındaki G.Z. ve 29 yaşındaki A.J.'yi aynı gün nitelikli hırsızlık yaptıkları şüphesiyle gözaltına aldı. Kullandıkları evde yapılan aramada çalınan sigaralar bulundu ve market sahibine iade edildi.

Sonra yerel bir hırsızlığı bambaşka bir hikâyeye dönüştüren kısım geliyor. Kimlik kontrolü, 35 yaşındaki G.Z.'nin hakkında yakalama kararı bulunduğunu ortaya çıkardı: kendisi daha önce sekiz aylık cezasını çektiği Prilep Cezaevi'nden firar etmişti. Yani cezaevinden kaçak durumdaki bir adam, kariyerine komşu şehirde, adı olan bir caddede, mesai saatlerinde devam etti.

Gözaltına alındıktan sonra cezasının kalanını çekmek üzere Prilep Cezaevi'ne geri gönderildi. İçişleri Bakanlığı, yeni hırsızlık için her ikisi hakkında da gerekli işlemlerin yapılacağını bildirdi.

Polis işini hızlı ve eksiksiz yaptı - bir gün, mal geri, firari yakalandı. Soru Manastır Emniyeti'ne değil. Soru şu: bir adam kilitli bir kurumdan başka bir şehirdeki sigara rafına nasıl ulaşabildi ve kaybolduğunu birinin fark etmesi ne kadar sürdü? Sekiz aylık ceza müebbet değildir. İçinden çıkılabilen bir cezaevi cezaevi değil, adrestir.