Bujar Osmani, AB müzakere çerçevesini tahtaya çizdiği videoyu yeniden paylaştı. Timço Mucunski ise ona, ders vermeye hakkı olan en son kişinin kendisi olduğu yanıtını verdi. Biri eski, biri görevde iki dışişleri bakanı, neyin kabul edilip neyin edilmediğini sosyal medya üzerinden tartışıyor. Ülkenin en önemli dış politika konusu bu düzeyde yürütülüyor.

Vesile, ağır siyasi yük taşıyan teknik bir soru: Bulgaristan'la yapılan görüşmelerin tutanakları, yani protokoller, Müzakere Çerçevesi'nin parçası mı? Osmani, dört yıldır olmadıklarını tekrarladığını ve görevdeki bakanın hem bakan hem hukukçu olarak protokollerin çerçevenin parçası olmadığını söylemesiyle bu adımın nihayet aşıldığını savunuyor. „Dört yıldır eleştiri, saldırı ve hakaret çekiyorum. Dört yıldır tahtalara çiziyorum, açıklıyorum, tekrarlıyorum“, diye yazdı eski bakan.

Videoda Osmani çerçeveyi iki bölüme ayırıyor. Genel bölümde, diyor, Komisyon'un yazılı raporu ve üye ülkelerin oylaması bulunmayan genel hükümler yer alıyor; Bulgaristan'la yapılan Anlaşma ve 12. maddedeki incelemeler oradadır - dolayısıyla engel olamazlar. Özel bölüm ise ülkenin geçmesi gereken 35 faslı içeriyor. Ona göre tek varsayımsal engel, hukukun üstünlüğü yol haritasında yer alan ama belirli bir azınlığa atıfta bulunmayan Azınlıklar Eylem Planı olabilir.

Mucunski'nin yanıtı bu argümanların hiçbirine değinmedi. Osmani'ye, „neyi müzakere ettiğini, neyi kabul ettiğini ve ülkeyi hangi konumda bıraktığını çok iyi bildiğini“, gerçekleri çarpıtmaya enerji harcamak yerine siyasi sorumluluk göstermesi gerektiğini söyledi. Ardından en sert kısım geldi: Ne Çayır'daki en yakın hemşehrilerinin ne de komşularının güvenini kazanabilmiş bir siyasetçi, böyle bir yenilginin ardından ders verecek en son kişidir.

Bakan, bu Hükümet'in pozisyonunun ilk günden beri açık ve değişmez olduğunu, iki yıldan uzun süredir daha önce anlaşılan her şeyi kabul edip geri adım atacakları suçlamalarını duyduklarını, buna karşılık icraatlarıyla tutarlılık ve Makedon ulusal çıkarlarının korunmasını gösterdiklerini ekledi.

Bütün bu atışmada neyin eksik olduğuna dikkat edin. Tek bir belge yok. Protokollerin nerede durduğunu işaretleyen, yayımlanmış bir Müzakere Çerçevesi metni yok. Hukuki görüş yok. Tahtalı bir video var ve argüman olarak Çayır'daki seçim sonucunu kullanan bir Facebook paylaşımı var. Ülkenin AB'ye yakın mı uzak mı olduğunu anlamak isteyen vatandaşın elinde iki iddia ve sıfır kanıt kalıyor.

Protokoller gerçekten çerçevenin parçası değilse, bu kurumsal bir teyit hak eden iyi bir haberdir; sosyal medya cevabı değil. Parçasıysa, o zaman hem Osmani hem Mucunski aynı vatandaşa bir açıklama borçludur. Konuyu yerel seçimlerde kimin nasıl sonuç aldığına çevirmek bu iki sorudan hiçbirini yanıtlamıyor - ama yanıtın hâlâ ortada olmadığını mükemmel biçimde örtüyor.