Üsküp'ün üzerinde siyah duman: eski demir fabrikasının içinde boya ve vernik deposu yandı
23.09.2026
23.09.2026
23.09.2026
23.09.2026
23.09.2026
23.09.2026
23.09.2026
23.09.2026
22.09.2026
21.09.2026
23.09.2026
23.09.2026
22.09.2026
23.09.2026
23.09.2026
23.09.2026
23.09.2026
22.09.2026
21.09.2026
23.09.2026
23.09.2026
23.09.2026
23.09.2026
23.09.2026
23.09.2026
23.09.2026
22.09.2026
21.09.2026
22.08.2026
20.08.2026
18.08.2026
23.04.2026
23.04.2026
12.04.2026
Palma'dan yaklaşık 40 kilometre uzakta, Tramuntana sıradağlarının rüzgâr almayan yamacında, ABD'nin Madrid eski büyükelçisi James Costos ile iç mimar Michael Smith'in dünyadaki en sevdikleri yer dedikleri bir mülk bulunuyor. Ev daha önce tanınmış peyzaj mimarı Isabel Carvajal'a aitti; ikili, birkaç yaz kiralayıp adaya âşık olduktan sonra iki yıl önce satın aldı.
Hikâye Mayorka'da değil, yirmi yıldan fazla bir süre önce Meksika'da başlıyor. Acapulco'da arkadaşlar arasındaki rastlantısal bir sohbette, adanın güzel bir yer olduğu ve oraya her yıl gidildiği söylenmiş. Heves, ziyaret için yeterli olmuş. Birkaç yıl sonra bu mülkü buldular, 2014 ve 2015'te birer ay kiraladılar, sahibinin satmayı düşündüğünü öğrendiler ve an geldiğinde - satın aldılar.
Gerçekleşmeyen tadilat
Bu, tadilat gerçeklik programlarını izlemiş herkesi en çok şaşırtan kısım. Büyük bir dönüşüm olmadı. Nedeni iki katlı: Mayorka'nın imar kuralları çok sıkı ve ev bunu zaten gerektirmiyordu. Doksanlarda, oldukça çağdaş bir tasarımla, bahçeye açılacak biçimde ve iyi planlanmış olarak inşa edilmiş. Dış görünüm aynı kaldı. İçeride yalnızca mutfak, banyolar ve yatak odaları yeniden düzenlendi.
Bu, bizde düzenli olarak atlanan bir ders. Bizde satın alınan her ikinci ev önce duvarına kadar yıkılır, sonra çevreyle hiç ilgisi olmayan bir şey inşa edilir. Burada ise en pahalı karar dış cepheye dokunmamaktı.

İçeride: karolar, avizeler ve başka ailelerin ataları
İç mekân, dünyanın en saygın iç mimarlarından sayılan Smith'in tanınabilir işi. Kendi koleksiyonundan kumaşlar ve duvar kâğıtları, özenle seçilmiş renk paleti, soylu malzemeler. Endülüs esintili karolar; heybetli kristal avizeler, ince bronz parmaklıklar, üzerinde barok yaldızlı ayna asılı mermer şömine ve yatak odalarından birindeki rokoko başlıkla bir arada duruyor.
Ev ayrıca, çiftin İspanya'da yaşadığı yıllarda müzayedelerden ve sanat fuarlarından alınan, zarif giyimli soyluların tarihî portrelerinden oluşan bir koleksiyon barındırıyor. Beşik tonozla örtülü büyük salonda, Mayorka geleneğinden esinlenen anıtsal bir duvar resmi, adanın sanatı, mimarisi ve tarihi arasında bir söyleşi yürütüyor.
Hâlâ değişen tek şey bahçe
Bahçede yeşil çimlerin çevresinde meyve ve zeytin ağaçları, beyaz güllerden iki simetrik tarh, kademeli bir şelale, çakıl patikalar ve İngiliz tarzı şimşir labirenti var. Bu aynı zamanda projenin tamamlanmamış tek bölümü, çünkü canlı.
Kısa süre önce kendi zeytinyağlarını üretmek için zanaatkâr tipi bir pres kurdular. Zeytinleri üç yıl önce dikmişler ve yağ çok iyi çıkmış; yeşil ve hafif acımsı. Limonlarından limoncello, portakallarından marmelat yapıyorlar. Gelecek için bir dilekleri de var: evde köpekler.

Uluslararasılaştırılmamış bir ada
Costos burada neden kaldığını anlatırken, tüm ada hakkındaki en isabetli cümleyi söylüyor: „Mayorka çok uluslararasıdır, ama uluslararasılaştırılmış değildir.“ Bu, turizm isteyen her Balkan destinasyonunun duvara yazması gereken fark. Adanın sağlam bir kültürü, derin bir kimlik duygusu ve gerçek bir topluluğu var; buna rağmen dünyaya bağlı.
Buradaki hayatları basit: mülkte yürüyüşler, kasabaları ve pazarları gezmek, dışarıda uzun öğle ve akşam yemekleri. Adadayken hiçbir şeyi önceden planlamıyorlar. Bazen Tramuntana köylerini keşfetmek için arabaya biniyor, yolda duruyor, bilinmeyen bir yer buluyorlar. Bazen koruyucu azizinin yortusunu kutlayan bir köyden geçiyorlar; meydanda ışıklar, bir orkestra ve aileleriyle eğlenen insanlar - ve sanki ezelden dostmuşlar gibi şenliğe katılıyorlar.
Bir biyografiyi değiştiren İspanya
Costos, dönemin Başkanı Barack Obama'nın talebiyle atanarak 2013-2017 arasında ABD'nin İspanya Büyükelçisi olarak görev yaptı. „İspanya hayatımı değiştirdi“, diyor. „Amerika Birleşik Devletleri'nin temsilcisi olarak geldim... Zamanla İspanya profesyonel bir destinasyon olmaktan çıktı ve hayatımın ayrılmaz bir parçası oldu.“
Görev süresinin sonundaki ayrılış duygusaldı, ama bağ kopmadı. Madrid'de bir yapım şirketinin başkanı olarak medya ve eğlence sektöründe çalışmayı sürdürdü; ayrıca ABD'de LGBTİ+ eşitliği savunuculuğundan silahlı şiddetin önlenmesine kadar birçok kuruluşta görev alıyor.
Uçakta başlayan yirmi altı yıl
Çift neredeyse 26 yıldır birlikte. Los Angeles'tan New York'a bir uçuşta tanışmışlar; yan yana oturmuyorlarmış, uçakta biraz, havalimanında bagaj beklerken biraz daha konuşmuşlar. İletişim bilgilerini orada paylaşmışlar. İlk yıl uzak mesafe ilişkisiymiş - biri New York'ta, diğeri Los Angeles'ta.
İlişkiyi ayakta tutanın ne olduğu sorusuna Smith, çok farklı olduklarını, kendi ilgi alanları ve meraklarının bulunduğunu, ama temel meselelerde her zaman anlaştıklarını söylüyor. „Temel değerleri ve sevdiğimiz şeyleri paylaşıyoruz. Ve birlikte çok eğleniyoruz.“
İki yaz önce Smith 60. yaş gününü burada, dünyanın dört bir yanından gelen dostlarıyla kutladı. Costos'u en çok etkileyen şey parti değil, hayatlarının çok farklı evrelerinden insanların tek bir aileymiş gibi bir araya gelmiş olmasıydı. „Arkadaşlarımızı karıştırma korkusunu kaybettik“, diye ekliyor Smith.
Sonuçta bu evin bütün özü de bu. Bir trofe değil; insanların planladıklarından uzun kaldığı bir yer. Bizde kaç ev bu ölçüyle inşa ediliyor, kaçı komşulara göstermek için?
Bu kategorinin 10 haber en son haberleri
Görünür tuğla ve şerit pencereler kaldı; tüm renk paleti ise büfenin üstündeki tek bir tablodan çıktı. Bizde kapıdan ilk giren...
1956'dan bir Eames koltuğu, bir Frattini rafı ve odayı kavisli yansıtan içbükey kobalt bir ayna. Carla Pereira sığınağın ev değil,...
Dört yatak odası, dört banyo ve yemek alanını duvarsız ayrı tutan bir halı. Bu evdeki üç şey altmış metrekarelik bir...
Bir evi dekore etmedi - bir dünya kurdu. Ve bütün bu fantezinin arkasında miras değil, ona yaratıcılığın paradan değerli olduğunu...
Merdiven boşluğu galeriye dönüştürülmüş, yatak odasında ise efekt yaratmaya yönelik tek bir girişim yok. Geriye kalan soru: miras nedir, atmaya...
Dairelerin büyük çoğunluğunda tavan beyaz kalır, çünkü öyle bulunmuştur - biri öyle karar verdiği için değil. Bunu değiştirmeye bir kova...
Ne istifleme ne de maksimalizm. Eskiden misafir gelince saklanan, şimdi ise dekorasyon sayılan on şey - onları kaostan ayıran tek...
Ölçüye göre yapılmış konsol, yeniden döşenmiş koltuklar ve sanat eseri gibi asılmış duvar kağıdı. Dairedeki en pahalı şey, elli dört...
Yıllarca kural her şeyin nötr ve aynı koleksiyondan olmasıydı. Sonuç, katalog gibi görünen ve içinde kimin yaşadığına dair hiçbir şey...
Oturma odası ile yatak odası arasında iki kapı. Bütün matematik bu ve duvar yıkıldığında kaybettiğiniz de bu.
Bu site çerez kullanıyor - senin için uygun mu? Daha fazla bilgi
Metla yeni bir şey çıkardığında ilk sen öğren
E-postanı bırak, Metla'da yeni bir rehber ya da yeni bir şey olduğunda sana yazalım.