Avrupa Komiseri Marta Kos'un, Makedonya'nın Avrupa Birliği üyeliği için „garanti yok" şeklindeki kısa bir açıklaması, Makedon siyasetinin en acı konusunu yeniden açtı - Brüksel yolunda ne kazandık, ne verdik. Makedon Konsepti partisi, açıklamayı, çoğunluğun sessizce sorduğu soruyu sormak için kullandı: garanti yoksa, o zaman ödünler neden verildi?

Argümanları doğrudan. Geçmişte verilen ulusal ödünler - Prespa Anlaşması ve 2018 referandumu dâhil - Avrupa üyeliğine giden güvenli bir yola çıkardığı gerekçesiyle gerekli olarak sunulmuştu. Şimdi, partiye göre, o temel çöktüğünde, ödünlerin gerekçesi de çöküyor. „Garanti yok" yalnızca diplomatik bir söz değil - sürecin tüm mantığını geriye dönük olarak sorgulanır kılıyor.

Buradan hareketle, Makedon Konsepti somut bir şey istiyor: AB garantileri resmen geri çekiyorsa, o zaman Makedonya da meşru biçimde iç kullanımda „Kuzey" ibaresini kaldırabilir. Mantık basit - anlaşma, ortadan kaybolan bir Avrupa perspektifine dayanıyorsa, bir taraf neden yükümlülüklerini yerine getirmeye devam etsin?

Bunun gerçek bir siyasi olasılık mı yoksa yalnızca retorik bir kışkırtma mı olduğunu söylemek güç. Ama nokta gerçek bir şeye dokunuyor. Yıllarca vatandaşlara her ödünün güvenli bir Avrupa geleceğine yapılan bir yatırım olduğu tekrarlandı. En üst düzey AB yetkilisi açıkça garanti olmadığını söylediğinde, insanların „demek ki bütün bunlar ne içindi?" diye sorması anlaşılır. Sorunun acıtması için partiye ait bir renge ihtiyacı yok.