Tek bir ayrıntının koca bir biyografiden fazlasını açığa çıkardığı anlar vardır. Donald Trump, devletin 250. yıl dönümü vesilesiyle çıkarılan, kendi yüzünün yer aldığı yeni, özel bir Amerikan pasaportu tasarımını tanıttı. Görselde portresi başkanlık masasının üzerinde duruyor, arka planda Bağımsızlık Bildirgesi'nin metni ve altında onun imzası var. Alçakgönüllülük belli ki tasarım brifinginin parçası değildi.

Ama alayı çeken görsel değil, onu duyurduğu mesajdı: „Hoş geldiniz, ama uslu durun!" İlk bakışta zararsız - ta ki pasaportun aslında ne olduğunu hatırlayana dek. O, Amerikan vatandaşlarına yurt dışına çıktıklarında verilen ve kendi ülkelerine dönmelerini sağlayan bir belge. Başka bir deyişle Trump, kendi yurttaşlarına eve dönerken „uslu durmalarını" söylüyor - bu cümle, yerlilere değil, yeni gelenlere yönelik bir sınır uyarısı gibi duruyor.

Sosyal medya affetmedi. Kullanıcılar başkanın pasaportun ne işe yaradığını gerçekten anlayıp anlamadığını sordu ve ifade kısa sürede sayısız şakanın konusu oldu. Görünüşte küçük bir şey - ama birinin kendi rolünü nasıl gördüğünü açığa çıkaran küçük bir şey: vatandaşların hizmetkârı olarak değil, kimin girmeye „yeterince iyi" olduğuna karar veren bir kapı bekçisi olarak.

Pasaportlarla karmaşık bir ilişkisi olan bizler için Balkanlar'da - vize rejimleri, elçilikler önünde kuyruklar, „iyi" yolcular olduğumuzu kanıtlamak için bekleyişler - bu sahnenin acı bir tınısı var. En güçlü ülkenin lideri kendi belgesini bir uyarıyla kişisel bir reklam panosuna çevirdiğinde, soru bunun kibir olup olmadığı değil. Soru, zirveyi aynayla karıştıranların neden bu kadar sık zirvede bitmesi.