Две независни прогностички куќи, две пресметки, еден заклучок: зимата 2026/2027 во Европа ќе донесе значително помалку снег од просечното. Причината седи на другиот крај на планетата, во топлите води на тропскиот Пацифик.

Ел Нињо, циклусот што се јавува кога водата на тропскиот Пацифик е невообичаено топла, не останува таму каде што почнува. Тој ги поместува големите атмосферски струења што одлучуваат каде ќе тргнат бурите, каде ќе падне дождот и каде ќе се спушти студениот воздух. Сегашните услови се веќе изразени, а моделите покажуваат дека врвот би можел да дојде кон крајот на есента или на почетокот на зимата. Ако прогнозите се потврдат, ова ќе биде меѓу најсилните епизоди досега забележани.

Што значи тоа за нашите планини

Кај силен Ел Нињо шемата е препознатлива: почесто струење топол атлантски воздух кон континентот, засилени системи на висок притисок на југот и температури што на пониските надморски височини едноставно се превисоки за снегот да се задржи. Европскиот модел на ECMWF предвидува слаба снежна сезона за најголемиот дел од континентот, со исклучок на планинските масиви како Алпите и постудените северни и североисточни подрачја.

Прогнозата за скијачката сезона зависи од висината. Над 1.800 до 2.000 метри, изгледите за квалитетна природна снежна подлога остануваат солидни. Под таа граница, доминантното благо атлантско струење не остава многу простор.

Месец по месец, без подобрување

Декември носи под-нормални количини снег на ниските предели во најголем дел од Европа, освен на крајниот север – западните и југозападните струења донесуваат влага, но и превисока температура. Јануари не носи промена: гребените на висок притисок на југот се задржуваат. Февруари, месецот кога обично паѓа најмногу, според моделот носи најголем дефицит токму во централна, западна и јужна Европа.

Британскиот модел на UKMO ја покрива периодот ноември-јануари и доаѓа до иста слика, со една разлика – не предвидува ни зголемен снег на повисоките предели во централниот дел. Ноември според него ќе донесе распространет дефицит и исклучително доцен старт на сезоната, дури и во планините.

Помалку не значи нималку

Ова е делот што најчесто се губи во преводот. Под-нормални количини не значат зима без снег. Значат помалку од историскиот просек – подрачје кое обично добива еден метар годишно, во ваква сезона може да заврши со дваесетина сантиметри. Поединечни студени бранови и обилни снежни епизоди остануваат сосема можни; сезонските прогнози покажуваат тренд, не датум.

Вреди да се знае и што овие бројки не се. Тие се долгорочни сезонски проценки, направени три месеци однапред, а атмосферата ретко се држи до распоред. Но кога два независни модела, европскиот и британскиот, покажуваат иста насока, тоа е сигнал што и најскептичниот читател тешко го отфрла.

За регион каде зимските приходи од планините не се резервен буџет туку главен, и каде водата од снежната покривка се троши цело лето, ова не е прогноза за скијање. Ова е прашање за пролетта.