Haziranda Makedonya'da 113.436 turist konakladı ve 221.608 geceleme gerçekleşti. Rakam, bu gecelemeleri kimin yaptığına - ve kimin artık yapmadığına - bakılana kadar iyi duruyor.

Haziranda kayıtlı tüm turistlerin yüzde 77,2'si yabancı, yalnızca yüzde 22,8'i yerliydi. Gecelemelerde oran benzer: yüzde 70,8 yabancı, yüzde 29,2 yerli. Pratikte, haziranda ülkeyi ziyaret eden her dört turistten üçünden fazlası yurtdışından geldi.

Aralarında bir ülke açık ara öne çıkıyor. Türkiye'den 24.570 turist geldi - ikinci sıradaki 8.522 ile Sırbistan'ın neredeyse üç katı. Ardından 4.396 ile Almanya ve 3.207 ile Bulgaristan geliyor. Yalnızca Türkiye'den gelen misafirler, o ay ülkedeki tüm turistlerin beşte birinden fazlasını oluşturuyor.

Asıl hikâyeyi altı aylık dönem anlatıyor

Sağlam bir haziranın arkasında, tüm altı aylık dönem için daha zayıf bir tablo var. Ocak-haziran döneminde toplam turist sayısı, geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 0,5 azaldı. Düşüş iç pazardan geliyor - yerli turistlerde azalma yüzde 3,1 iken, yabancılarda yüzde 0,3'lük hafif bir artış var.

Gecelemelerde istatistik daha da olumsuz: toplamda yüzde 1,5 daha az; yerli turistler yüzde 3,3, yabancılar ise yüzde 0,7 daha az geceleme yaptı.

Bu rakamların anlamı basit. Buraya gelen yabancı sezonu suyun üstünde tutuyor, yerli misafir ise yavaş yavaş kendi ülkesinden kayboluyor. Birinin kendi ülkesinde tatile gitmemesinin nedeni genellikle isteksizlik değildir - fiyat listesidir. Ohri Gölü'nde üç gece, komşuda bir hafta kadar tuttuğunda, tercih kendiliğinden yapılır.

Tek bir pazara bağımlılık aynı madalyonun öbür yüzü. Türkiye tüm misafirlerin beşte birinden fazlasını getiriyor. Bu, sürdüğü sürece mükemmel. Hiçbir resmî raporun sormadığı soru şu: o rakam gelecek yıl yarı yarıya düşerse - üstelik Makedonya ile hiçbir ilgisi olmayan bir nedenle - sezona ne olur?

Temmuz ve ağustos, ilk yarının eksisinin kapanıp kapanmayacağını gösterecek. Ama yapı iki ayda değişmeyecek.