Во јуни во Македонија престојувале 113.436 туристи, кои оствариле 221.608 ноќевања. Бројката звучи добро додека не се погледне кој ги прави тие ноќевања – и кој престанал да ги прави.

Од сите регистрирани туристи во јуни, 77,2 отсто биле странци, а само 22,8 отсто домашни. Кај ноќевањата односот е сличен: 70,8 отсто странски, 29,2 отсто домашни. Практично, повеќе од тројца од секои четворица туристи што ја посетиле земјава во јуни дошле од странство.

Меѓу нив една земја убедливо се издвојува. Од Турција пристигнале 24.570 туристи – речиси трипати повеќе од Србија, која е втора со 8.522. Следуваат Германија со 4.396 и Бугарија со 3.207. Само гостите од Турција се повеќе од една петтина од сите туристи во земјава тој месец.

Полугодието ја кажува вистинската приказна

Зад солидниот јуни стои послаба слика за целото полугодие. Во периодот јануари-јуни вкупниот број туристи е намален за 0,5 отсто во однос на истиот период лани. Падот доаѓа од домашниот пазар – кај домашните туристи намалувањето е 3,1 отсто, додека кај странските има благ раст од 0,3 проценти.

Кај ноќевањата статистиката е уште понеповолна: вкупно 1,5 отсто помалку, при што домашните туристи оствариле 3,3 проценти помалку ноќевања, а странските 0,7 отсто.

Значењето на тие бројки е едноставно. Странецот што доаѓа овде ја држи сезоната над вода, а домашниот гостин полека исчезнува од сопствената држава. Причината зошто некој не оди на одмор во својата земја обично не е недостиг на желба – тоа е ценовник. Кога три ноќевања на Охридското Езеро чинат како недела во соседството, изборот се прави сам.

Зависноста од еден пазар е другата страна на истата монета. Турција носи над една петтина од сите гости. Тоа е одлично додека трае. Прашањето што ниту еден официјален извештај не го поставува е што се случува со сезоната ако таа бројка следната година падне за половина – од причина што нема никаква врска со Македонија.

Јули и август ќе покажат дали минусот од првото полугодие ќе биде надоместен. Но структурата нема да се промени за два месеца.