Hükümet sanayi üretimindeki büyümeyle övünürken, başka bir rakam daha sessiz ama daha dürüst bir hikâye anlatıyor - sanayide işçi sayısı neredeyse tüm sektörlerde düşüyor. Üretim belki artıyor, ama onu gittikçe daha az el yapıyor.

Devlet İstatistik Kurumu'na göre, ocak-nisan 2026 döneminde sanayi işçilerinin sayısı geçen yılın aynı dönemine kıyasla yüzde 3 azaldı. Yalnızca nisanda, düşüş yıllık bazda yüzde 2,3.

En büyük darbeyi madencilik alıyor - yüzde 6,8 oranında bir azalma. İmalat sanayii işçilerinin yüzde 2,2'sini kaybetti. Büyüme gösteren tek sektör elektrik, gaz ve buhar tedariki - mütevazı bir artı yüzde 1.

Ürün gruplarına göre de tablo kırmızıda: enerji -1,6, sermaye malları -2,3, dayanıklı tüketim malları -3,1, ara mallar -2,8 yüzde. Tek aydınlık ayrıntı, yüzde 0,6'lık sembolik bir büyümeyle dayanıklı tüketim malları.

Hükümetin yan yana koymaktan kaçındığı iki gerçek burada çarpışıyor. Bir yandan - sanayi üretimi nisanda yüzde 7,6 sıçradı. Diğer yandan - o üretimi yaratan insanların sayısı düşüyor. Bu, daha fazla verimlilik ve otomasyon anlamına mı geliyor, yoksa üretim istatistiği iyi görünürken işlerin sessizce yok olduğu anlamına mı? Bu sorunun yanıtı, bir basın açıklamasındaki herhangi bir yüzdeden daha değerli.