Tıpta Gambling Disorder (kumar nedeniyle bozukluk) olarak adlandırılır ve bir ruhsal bozukluk olarak tanınır. Bu yalnızca bir „kötü alışkanlık" ya da irade eksikliği meselesi değil, beynin ödül, dürtü denetimi ve karar verme mekanizmalarını etkileyen bir durumdur.

En sık görülen belirtiler şunlardır:

• Giderek daha büyük para miktarları yatırma yönünde sürekli bir ihtiyaç.
• Kumarı bırakmaya yönelik başarısız girişimler.
• Günün büyük bir bölümünde kumarı düşünmek.
• Önceki kayıpları telafi etmek için kumar oynamak.
• Harcanan para konusunda aileye ya da arkadaşlara yalan söylemek.
• Kumar yüzünden mali sorunlar, borçlar ya da mal varlığının satılması.
• Zedelenmiş aile, iş ya da sosyal ilişkiler.

Kupon yatıran ya da kumarhane oynayan herkes bağımlı değildir. Fark, kişinin istediğinde durup duramayacağı ve kumarın hayatını denetlemeye başlayıp başlamadığıdır.

Devlet kumar bağımlılığıyla gerçekten mücadele etmek istiyorsa, o zaman kozmetik değişikliklere ve yasaların makyajlanmasına değil, cesur ve esaslı önlemlere ihtiyaç duyar. Kumar, aileleri yıkan, borç yaratan, yoksulluğa yol açan ve ruh sağlığı üzerinde kalıcı sonuçlar bırakan bir bağımlılık olarak tanınır.

Bu yüzden asıl soru, kumarhanenin okuldan 200, 500 ya da 1.000 metre uzakta olup olmayacağı değil, neden yerleşim yerinde bulunduğudur. Slot makineleri ve bahis büroları her adımda, her vatandaşa, özellikle gençlere açıkken, devlet bağımlılığa karşı mücadele yürüttüğünü ciddi biçimde iddia edemez.

Yeni yasa, asıl sorunu çözmeyen idari bir makyaj izlenimi bırakıyor. Gerçek bir siyasi irade varsa, kumarhanelerin ve bahis bürolarının yerleşim yerlerinin dışına kademeli olarak tamamen taşınması, çalışmalarının sıkı denetimi ve erişilebilirliklerinin önemli ölçüde sınırlandırılması gerekir.

Toplum, vatandaşları yıkan bir hastalıktan kâr etmemelidir. Ne kadar çok bağımlı varsa, kumar endüstrisi o kadar çok kazanır. Bu, sorumlu hiçbir devletin görmezden gelemeyeceği bir çatışmadır.

Kumar bir hastalıksa, kumarhanelerin yeri şehirlerin merkezinde ve okulların yanında değil, vatandaşların günlük hayatının dışındadır. Geri kalan her şey yalnızca makyaj, çözüm değil.