Во недела попладне, малку по 16 часот, хрватскиот автопат А1 во насока кон Загреб едноставно застана. Не поради несреќа, не поради работи на патот. Полицијата затвори дел од најважната сообраќајница во земјата затоа што на одморалиштето Драганиќ, по чворот Карловац, се очекувал судир меѓу навивачи.

Според хрватските медиуми, требало да се сретнат две навивачки групи – Бед блу бојс и Торцида. Полицијата испрати повеќе возила, а на некои снимки се гледа дека бил подигнат и полициски хеликоптер. Заради насрочена тепачка. Не заради терористичка закана или несреќа со жртви, туку заради договорен пресметковен состанок на паркинг.

„Стоиме веќе половина час. Токму крај нас поминаа три полициски комбиња, го затворија патот”, раскажа патничка затечена во колоната.

Полицијата потврди дека застојот не е предизвикан од сообраќајна незгода, туку од интервенција поради можноста за масовен судир на навивачи. На снимка објавена на социјалните мрежи се гледа група маскирани навивачи како трчаат по запирната лента од автопатот, со полиција во позадина.

Сите знаеле, никој не спречил

Ова е делот што заслужува повеќе внимание од самата тепачка. Медиумите пишуваат дека судирот „требало” да се случи на конкретно одморалиште, во конкретно време. Навивачите знаеле каде одат. Полицијата очигледно исто така знаела – инаку не би подигнала хеликоптер и не би затворила автопат.

Значи информацијата постоела пред настанот. Единственото што недостасувало е некој да ја употреби пред луѓето да седнат во автомобили и да тргнат. Наместо тоа, одговорот дојде во моментот кога стотици возачи веќе биле заглавени на асфалт, а маскирани мажи трчале по лента која постои за возила во дефект.

Инцидентот се случи непосредно пред неколку натпревари закажани за истиот ден во Хрватска. Тоа не е случајност и никој не се преправа дека е. Прашањето е зошто во регион каде што секој сериозен натпревар со години носи истиот сценарио, одговорот сè уште стигнува по блокадата, а не пред неа.