Требаа само неколку дена. Толку и беше потребно на српската опозиција да изгради цела паралела – и толку да се сруши. „Српски Маѓар” – тоа беше формулата: ако Орбан може да падне, може и Вучиќ. Еуфоријата беше огромна. А потоа – ладен туш.

Дури и проопозицискиот „Данас” на насловната страница стави наслов кој ги потопи сите блокадерски надежи: „Нема српског Маѓара.” Четворица аналитичари – сите блиски до опозицијата – се сложија: паралелата меѓу Унгарија и Србија е неодржлива.

Ѓорѓе Вукадиновиќ, поранешен пратеник и уредник на „Нова српска политичка мисла,” го кажа отворено: „Не постои српски Петер Маѓар. Ниту во власта, ниту во опозицијата. Барем не во смисла на некој режимски инсајдер кој прелетува и за година-две прави политички бум.”

Руски поглед: Маѓар е националист со либерална маска

Додека Белград ги брои своите разочарувања, Москва го анализира Маѓар од сосема друг агол. Рускиот политиколог Николај Сорокин тврди дека новиот унгарски лидер не е она што се претставува: „Маѓар доаѓа од истиот социјален круг како Орбан. Тој е симпатизер на либералите, но всушност е националист од почеток, беше дел од Орбановиот круг.”

Сорокин додава клучен детаљ: никој во Унгарија, освен неколку проценти, не сака проукраинска влада. Маѓар најави кредит од 90 милијарди за Украина и отворање на вратата за членство во ЕУ, но истовремено кажа дека еден од приоритетите ќе биде средба со Путин – особено за прашања поврзани со хидрокарбоните.

„Го држат на кука и сега ќе биде принуден да координира дел од своите акции со Брисел. Нема да може едноставно да излезе од чамецот и да ја продолжи политиката на Орбан,” заклучува Сорокин.

Значи: ниту Србија ќе добие свој Маѓар, ниту Маѓар ќе биде она што Западот мисли дека купи. Балканот и Централна Европа повторно потврдуваат дека политичките формули не се копираат преку граница – секоја земја си ги создава своите илузии посебно.