Шест и пол годишно дете, прваче, било физички нападнато, соблечено и снимано со смарт-часовник во соблекувалната на спортската сала во едно основно училиште во Кочани. Тоа го сториле неколку други малолетни деца, повозрасни од него. Случајот го пријавил таткото, 42-годишен Кочанец, на 24 септември во 12:45 часот во ОВР Кочани.

МВР го потврди случајот. Известени се надлежниот јавен обвинител и Центарот за социјална работа. Кој точно учествувал, што се случувало во соблекувалната и како дошло до тоа, надлежните допрва треба да утврдат.

Реакциите на социјалните мрежи не престануваат. Родители прашуваат каде бил одделенскиот наставник, дали паметните уреди во рацете на децата од најмала возраст се дел од проблемот и дали казните за родителите на децата-насилници воопшто нешто значат. Дел од коментарите отидоа подалеку, со барања за поправни домови и со повици родителите „сами да ја земат правдата во свои раце“. Гневот е разбирлив. Правдата на своја рака не е одговор.

Но едно прашање е сосема легитимно и не смее да се изгуби во бучавата: како шестгодишно дете останува без надзор во соблекувалната на училиште доволно долго за да биде нападнато, соблечено и снимено? Првачињата допрва се навикнуваат на училиштето. Одговорноста за нивната безбедност во училишната зграда не е на другите деца. Таа е на возрасните и на институцијата.

Сторителите се малолетни, па мерките ќе зависат од нивната возраст и од утврдените факти. Тоа е правилно. Но постапката мора да одговори и на второто прашање: што правеше училиштето? Дали имало дежурен наставник во салата? Дали некој од вработените забележал нешто пред таткото да оди во полиција?

Од тие одговори зависи дали овој случај ќе заврши како уште еден наслов – или како причина нешто во училиштата конечно да се смени.