Општина Карпош утрово започна пролетна акција за реконструкција и реновирање на детските игралишта, кои се на територија на општината. Истовремено, ќе се садат околу 1.000 садници повеќегодишни украсни растенија низ целата општина. Сето тоа во еден работен пакет наречен „пролетно хортикултурно уредување”.

Од таму информираат дека заменик-градоначалникот Неделчо Крстевски секојдневно бил на терен и ја следел работата на екипите. Тоа е добра порака – кога локалните функционери всушност влегуваат во теренот, не само на церемонии. Прашањето кое ретко се поставува е – колку често тоа всушност се случува надвор од објавените посети.

Што ќе се прави? Освен реконструкцијата на игралиштата и реновирањето на клупите и корпите за отпад, ќе се садат фотинија, туја, нандина, боксус и други повеќегодишни растенија. Сите се избрани заради својата издржливост на сушни услови – тоа е, веројатно, признание од општината дека климата на регионот веќе ги диктира изборите на јавно зеленило.

Општината тврди дека е „најзелена општина во целата држава”. Тоа е најава која некој ден ќе биде проверена со конкретни бројки – колку дрвја има по жител, колку зелени површини по семејство, колку се проценти од територијата под зелениши. Локалните самоуправи во Скопје често носат вакви титули за маркетинг, но ретко ги соодветно потврдуваат со податоци.

За балканскиот граѓанин ова е добра вест – реалното подобрување на јавните простори. Прашањето кое не се поставува е друго: колку од овие 1.000 садници ќе преживеат до следната пролет? Колку детски игралишта ќе бидат повторно срушени за две години без одржување? Тоа е приказна која се повторува низ Скопје со децении – инвестиции во едни сезона, занемарување следната. Карпош го има капацитетот да го прекине тоа. Дали тоа всушност ќе се направи – тоа ќе се види по дванаесет месеци, не по една пресконференција.