Дваесет и осум илјади седумстотини деведесет и осум жолти лалиња ја оградуваа пистата. Требаше да бидат точно 28.800 – по едно за секој ден од постоењето на брендот – но двете деца на креативниот директор Вес Гордон зедоа по едно на пробата. Тоа е единствениот детаљ од оваа ревија што не бил испланиран.

Каролина Ерера, на 87 години, седеше во публиката на театарот „Дејвид Х. Кох“ во Њујорк, претворен во реплика на Парк Авенија. Брендот што го основа во 1981 година слави 45 години, а ревијата за пролет-лето 2027 беше составена речиси целосно од референци кон тие почетоци.

Имаше фустан со серигафијата што Енди Ворхол ја направи од нејзина полароидна фотографија. Имаше органза извезена со насловната страна на списание од неделата кога ја одржа првата ревија во 1981 година. Имаше јакни со брошеви во форма на зебра и златни жаби – поклон до нејзиниот омилен ресторан.

Ова е клучното нешто кај Ерера и малкумина го кажуваат гласно: таа продаде една иста бела кошула четириесет и пет години. Точки, бела кошула со тесни панталони, проѕирни вечерни здолништа, драматични волани од органза. Палетата – бела, црна и жолта како њујоршко такси, омекната со фистак зелена, прашливи розови нијанси, лосос и бебешко сина.

Во индустрија што секои шест месеци се откажува од себе, некој што го работи истото нешто четири и пол децении изгледа како аномалија. Всушност е обратно – тоа е единствената стратегија што има докажан резултат. Трендовите се позајмуваат; препознатливоста се гради.

Меѓу гостите беа внуките на Ерера, Олимпија Баез и Каролина Лансинг, Тори Берч, Памела Андерсон, Олимпија од Грција и Габриела Херст. Внуките во публиката на 45-годишнина не се само семејна сцена – тоа е соопштение за тоа кому му припаѓа името потоа.