По тридневна расправа, Скупштината на Србија ја поддржа владата на премиерот Ѓуро Мацут. Опозицијата се обиде да ја собори – и не успеа. Дотука ништо изненадувачко. Изненадувачко е она што следи: сега владејачката Српска напредна странка и Александар Вучиќ решаваат како да ги усогласат предвремените парламентарни со претседателските избори.

Значи владата преживеа гласање за доверба, а веднаш потоа се разговара за предвремени избори. Тоа не е противречност – тоа е распоред. Гласањето беше формалност што требаше да се затвори пред да се отвори вистинската тема.

Стол што се менува, играч што останува

Аналитичарите проценуваат дека Вучиќ, откако ќе го напушти претседателското место, повторно би можел да ја преземе функцијата премиер. Точниот датум на изборите сè уште не е одреден.

Кој кога ја заземал претседателската фотелја, а кој премиерската, во таа комбинација има малку значење. Функцијата се менува, центарот на моќта не. Дали ова ни изгледа познато од други балкански држави?

Од каде дојде гласањето

Опозицијата го поведе прашањето за доверба во средината на април, откако беа поднесени обвиненија против министерот за култура Никола Селаковиќ. Станува збор за наводни злоупотреби поврзани со предложениот пренос на оштетената зграда на Генералштабот на компанијата на Џаред Кушнер. Кушнер подоцна се повлече од проектот.

Во расправата, претставниците на опозицијата ја опишаа владата на Мацут како „марионетска управа на Александар Вучиќ”, потсетувајќи на низа спорни моменти откако Вучиќ го постави угледниот лекар на нејзино чело пред околу осумнаесет месеци. Опозицијата бара предвремени избори веќе повеќе од година, без одговор од владејачката коалиција.

Надстрешницата што не се заборава

Меѓу причините за барањето за смена, опозицијата го наведе и падот на надстрешницата на железничката станица во Нови Сад во ноември 2024 година, во кој загинаа шеснаесет луѓе. Таа трагедија ја покрена најголемата протестна волна во Србија во последниве години и оттогаш е точката на која секоја расправа за одговорност се враќа.

Мацут одговори дека неговата влада треба да се суди по постигнатото, а не по насловите, наведувајќи резултати во инфраструктурата, вработувањето, безбедноста и економската стабилност. Инфраструктура – зборот што се појавува и во одбраната на владата, и во причината поради која опозицијата бара нејзина смена.

Владата остана. Изборите доаѓаат, но никој не кажува кога. А шеснаесетте луѓе од Нови Сад и понатаму чекаат некој да одговара – што е, на крајот, единственото прашање што ќе го надживее и овој состав на Скупштината.